الف

نقدی بر نگاه تقلیل گرایانه به مفهوم فرهنگ شهروندی

فرهنگ شهروندی یا فرهنگ شهرداری


20 خرداد 1396 - 10:51

به گزارش سایت مشهد فوری، میثم ظهوریان نوشت؛ در چند روز اخیر به شکل ناگهانی جمعی از مدیران قبلی و منتخبین کنونی شورای شهر مجموعه ای از حملات هماهنگ رسانه ای را به طور خاص به معاونت فرهنگی  شهرداری معطوف داشته اند که عمده این نقدها هم معطوف به یک گزاره اصلی و آن هم نفی ورود شهرداری به حوزه های غیر مرتبط با شهرداری و  آن چه در این نگاه فرهنگ شهروندی خوانده می شود، است.

 

مهم‌ترین نقد وارد به این دیدگاه تقلیل مفهوم کلید واژه فرهنگ شهروندی به جنبه های خاص از مسائل فرهنگی اجتماعی شهر که دارای حوزه متناظر مستقیم اداری در شهرداری باشند است. در این نگاه سنتی فرهنگ شهروندی به چند موضوع مشخص مثل تفکیک زباله از مبدا، فرهنگ حمل و نقل و ترویج ایمنی از آن جا که مستقیما دارای بخش متناظر و به تبع آن منافع مالی و اداری برای شهرداری است، محدود می شود.

 

در نگاه تقلیل گرایانه سنتی مساله خانواده و طرح هایی مانند «با هم» که در سال های اخیر توسط معاونت فرهنگی و با نگاه آموزش و توانمندسازی زوج های جوان مطرح شده چون فاقد نفع مشخص مالی برای شهرداری بوده و ذیل آن ساختار خدماتی متناظری  در این سازمان وجود ندارد، جز فرهنگ  شهروندی مطرح نمی شود. این در حالی است که در نگاه حداکثری به فرهنگ شهروندی، خانواده پایه و اساس اجتماع بوده و از آن جا که شهر نیز یک فضای اجتماعی و نه یک ساختار فیزیکی فرض می شود، مدیریت شهری نیز نسبت به این مساله، مسوول فرض می شود.

 

در نگاه تقلیل گرایانه مساله هویت (نه هویت شهری و محلی و نه هویت دینی و انقلابی) دیگر جز دغدغه های مدیریت‌ شهری محسوب نمی شود و بر همین اساس هم نه ساخت شهرک تاریخی مشهد دوست‌داشتنی که توانسته است بخش زیادی از جامعه شهری مشهد را با پیشینه و تاریخ و سبک زندگی و مفاخر تاریخی خود آشنا کند باید دغدغه مدیریت شهری باشد و نه مجموعه برنامه های مربوط به قیام گوهرشاد که هدف آن زنده کردن و آشنا کردن همین جامعه مخاطب با یکی از مهمترین وقایع تاریخی مسکوت گذاشته شده شهرشان است .

 

در نگاه سنتی اداری به مفهوم فرهنگ شهروندی  مساله فرهنگ اقتصادی و فرهنگ کار در جامعه از اساس مربوط به شهرداری نیست و لذا هم برنامه زنگ کار که با هدف ترویج روش فن آموزی استاد شاگردی در میان نوجوانان اجرا می شود و هم برنامه نشان استقلال که هویت بخشی به فعالان موفق حوزه کارآفرینی خلاق را هدف قرار داده است و همچنین برنامه آهوانه که همزمان آموزش تولید صنایع دستی و فرهنگ میزبانی را به 25 هزار دختر مشهدی را هدف خود دانسته است، اساسا مربوط مدیریت شهری نیستند.

 

 

نگاهی که مدیریت شهری و شهرداری را از شهر و شهروند منفک می داند و به شهرداری به مثابه یک ساختار اداری و سیستم بسته منفک از محیط اجتماعی خود می نگرد، به تبع مفهوم فرهنگ شهروندی را منحصر در نیازهای همان سیستم اداری شهرداری و برنامه هایی که از لحاظ هزینه منفعت مالی برای شهرداری موجه باشد، می داند.

 اما در نگاه حداکثری به این مقوله مدیریت شهری موجودی پیوسته و ناگسستنی با شهر و شهروند محسوب شده و در این نگاه علاوه بر دغدغه های اداری مورد توجه شهرداری، تمام مسائل فرهنگی و اجتماعی موثر بر زیست اجتماعی شهروندان مانند مساله خانواده، هویت، عدالت، فرهنگ کار، فرهنگ همسایگی، فرهنگ میزبانی و ... متناسب با تاثیر آن بر این زیست می بایست مورد توجه مدیریت شهری باشد.

 

 

پایگاه خبری مشهد فوری (mashhadfori.com)

20 خرداد 1396 - 10:51

به گزارش سایت مشهد فوری، میثم ظهوریان نوشت؛ در چند روز اخیر به شکل ناگهانی جمعی از مدیران قبلی و منتخبین کنونی شورای شهر مجموعه ای از حملات هماهنگ رسانه ای را به طور خاص به معاونت فرهنگی  شهرداری معطوف داشته اند که عمده این نقدها هم معطوف به یک گزاره اصلی و آن هم نفی ورود شهرداری به حوزه های غیر مرتبط با شهرداری و  آن چه در این نگاه فرهنگ شهروندی خوانده می شود، است.

 

مهم‌ترین نقد وارد به این دیدگاه تقلیل مفهوم کلید واژه فرهنگ شهروندی به جنبه های خاص از مسائل فرهنگی اجتماعی شهر که دارای حوزه متناظر مستقیم اداری در شهرداری باشند است. در این نگاه سنتی فرهنگ شهروندی به چند موضوع مشخص مثل تفکیک زباله از مبدا، فرهنگ حمل و نقل و ترویج ایمنی از آن جا که مستقیما دارای بخش متناظر و به تبع آن منافع مالی و اداری برای شهرداری است، محدود می شود.

 

در نگاه تقلیل گرایانه سنتی مساله خانواده و طرح هایی مانند «با هم» که در سال های اخیر توسط معاونت فرهنگی و با نگاه آموزش و توانمندسازی زوج های جوان مطرح شده چون فاقد نفع مشخص مالی برای شهرداری بوده و ذیل آن ساختار خدماتی متناظری  در این سازمان وجود ندارد، جز فرهنگ  شهروندی مطرح نمی شود. این در حالی است که در نگاه حداکثری به فرهنگ شهروندی، خانواده پایه و اساس اجتماع بوده و از آن جا که شهر نیز یک فضای اجتماعی و نه یک ساختار فیزیکی فرض می شود، مدیریت شهری نیز نسبت به این مساله، مسوول فرض می شود.

 

در نگاه تقلیل گرایانه مساله هویت (نه هویت شهری و محلی و نه هویت دینی و انقلابی) دیگر جز دغدغه های مدیریت‌ شهری محسوب نمی شود و بر همین اساس هم نه ساخت شهرک تاریخی مشهد دوست‌داشتنی که توانسته است بخش زیادی از جامعه شهری مشهد را با پیشینه و تاریخ و سبک زندگی و مفاخر تاریخی خود آشنا کند باید دغدغه مدیریت شهری باشد و نه مجموعه برنامه های مربوط به قیام گوهرشاد که هدف آن زنده کردن و آشنا کردن همین جامعه مخاطب با یکی از مهمترین وقایع تاریخی مسکوت گذاشته شده شهرشان است .

 

در نگاه سنتی اداری به مفهوم فرهنگ شهروندی  مساله فرهنگ اقتصادی و فرهنگ کار در جامعه از اساس مربوط به شهرداری نیست و لذا هم برنامه زنگ کار که با هدف ترویج روش فن آموزی استاد شاگردی در میان نوجوانان اجرا می شود و هم برنامه نشان استقلال که هویت بخشی به فعالان موفق حوزه کارآفرینی خلاق را هدف قرار داده است و همچنین برنامه آهوانه که همزمان آموزش تولید صنایع دستی و فرهنگ میزبانی را به 25 هزار دختر مشهدی را هدف خود دانسته است، اساسا مربوط مدیریت شهری نیستند.

 

 

نگاهی که مدیریت شهری و شهرداری را از شهر و شهروند منفک می داند و به شهرداری به مثابه یک ساختار اداری و سیستم بسته منفک از محیط اجتماعی خود می نگرد، به تبع مفهوم فرهنگ شهروندی را منحصر در نیازهای همان سیستم اداری شهرداری و برنامه هایی که از لحاظ هزینه منفعت مالی برای شهرداری موجه باشد، می داند.

 اما در نگاه حداکثری به این مقوله مدیریت شهری موجودی پیوسته و ناگسستنی با شهر و شهروند محسوب شده و در این نگاه علاوه بر دغدغه های اداری مورد توجه شهرداری، تمام مسائل فرهنگی و اجتماعی موثر بر زیست اجتماعی شهروندان مانند مساله خانواده، هویت، عدالت، فرهنگ کار، فرهنگ همسایگی، فرهنگ میزبانی و ... متناسب با تاثیر آن بر این زیست می بایست مورد توجه مدیریت شهری باشد.

 

 

24

نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما پس از تایید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهد شد.

اخبار ایران و جهان