آثار ورشکستگی آبی بر معیشت مردم هویدا میشود؛
محیط زیست آخرین اولویت است
در ایران، محیط زیست و توسعه در تقابل هستند، در حالی که در یک کشور توسعه یافته نگاه به محیطزیست کاملا متفاوت است. نگاه حاکمیتی و جامعه ما به توسعه باید تغییر کند و یاد بگیریم توسعه یافتگی لزوما در ساخت سازه، سد و شبکه و آب شیرین کن نیست.
به گزارش مشهد فوری ، در ایران هیچ زمانی در تقسیم حقابهها، اولویت با محیط زیست نبوده؛ اول شرب سپس صنعت، کشاورزی و در انتها محیط زیست مورد توجه مسئولان قرار گرفتهاند. در ابتدای آغاز به کار دولت ن دوازدهم و در خصوص جلب رای اعتماد، وزیر نیرو موفق به جلب آرا نشد. در تحلیل ناکامی بیطرف، موارد زیادی مطرح شد از جمله سخنرانیهای وی درباره سد سازی در مجلس شورای اسلامی . البته کاوه مدنی استاد امپریال کالج لندن معتقد است «رویکرد متفاوت مجلس در مورد بیطرف نه خیلی سیاسی بود و نه خیلی محیط زیستی. این اتفاق برنامه ریزی نشده توسط جناح های سیاسی تنها نشانگر فراگیر بودن دغدغه آب در کل کشور است. آثار ورشکستگی آبی بر معیشت مردم و فشارهای اقتصادی ناشی از آن به حدی رسیده است که نمایندگان را توسط رای دهندگان حوزه خود تحت فشار قرار می دهد».
اولویت اول؛ تعیین حقابه
استاد امپریال کالج لندن در خصوص نحوه اولویتبندی حقابهها معتقد است بدلیل وابستگی بخش زیادی از صنایع و خدمات به آب، تعیین اولویتبندی کار دشواری است. ما همیشه آب شرب را اولویت قرار میدهیم و بعد از آن به صنعت و کشاورزی میپردازیم و متاسفانه آخرین اولویت همیشه محیطزیست است. قطعا این مسئله باید تغییر کند چون ما دیدهایم که تا الان چه اتفاقی افتاده و هرگونه تخفیف در حق محیط زیست باعث بدتر شدن وضعیت محیطزیست میشود و در پایان همان انسان و صنعتی که نگرانشان هستیم را هم به خطر می اندازد. به هر حال تامین آب شرب وظیفه جدیای است، با شهرها نمیتوان شوخی کرد و تعیین حقآبه محیط زیستی باید اولویت جدی وزارت نیرو باشد.
تخریب سدها؛ شاید وقتی دیگر
کاوه مدنی با اشاره به اقدامات حوزه سد سازی میگوید، تخریب سدهایی که ساخته شدند راحت نیست و در برخی موارد به خاطر اینکه با ساختن سدها در اکوسیستم مداخله میشود، ممکن است در کوتاه مدت از تخریب سدها تبعات بدی ببینیم. به همین دلیل است که میگوییم سدسازی تا حد زیادی کاری غیرقابل برگشت است، البته ممکن است در بلند مدت این امر برگشتپذیر باشد. به همین علت در دنیا خیلی به دنبال تخریب سدهای بزرگ نرفتند و تنها توانستهایم سدهای کوچکتر، فرسوده و آنهایی که عمر مفیدشان تمام شده را در بعضی مناطق حذف کنیم، به هر حال امیدوارم کشور ما هم در آینده این مسیر را طی کند. البته در کوتاه مدت از بین بردن سدها آسان نیست و بهره برداری بهینه و تامین حقآبه محیط زیست بسیار مهم است.
محیط زیست شکست خورده است
تصور آینده محیط زیست ایران در صورت تداوم سیاستهای فعلی چندان کار دشورای نیست. انقدر خطا کردهایم و انقدر این روند را ادامه دادهایم که اگر محیط زیست یکی از اولویتهای وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی و توسعه نباشد ما گتوندها، ارومیهها، هورالعظیمها، زایندهرودها، هامونها خواهیم داشت. ما الان با ریزگرد، فرسایش خاک، افت آب زیرزمینی، آلودگی و ... روبرو هستیم حالا اگر اتفاقی که گفتید بیافتد همه اتفاقهایی که شاهدشان هستیم بدتر و بدتر و خیلی بدتر میشود. ما بیشتر از توان اکولوژیک کشورمان برداشت کردهایم به محیطزیست کشور فشار آوردهایم. محیطزیست ما به مرحله شکست رسیده است و باید سعی کنیم برایش آرامش بیاوریم وگرنه او ما را در آرامش نمیگذارد.
منبع: خبرآنلاین
24
ارسال نظر