لذت مواسات با مهمانان خدا

در صلوات شعبانیه می‌خوانیم: «و ارزقنی مواساه من قترت علیه من رزقک بما وسعت علیّ من فضلک». بارالها همدردی با کسی را که از رزق خودت کمتر نصیبش ساخته‌ای، به خاطر وسعت رزقی که از روی فضلت به من داده‌ای، روزی‌ام گردان!
از همین فراز مهم معلوم می‌شود اولا:«مواسات»، یک رزق الهی است که توفیق انجام آن نصیب هر کسی نمی‌شود و باید برای فراهم شدن اسباب آن، به درگاه خدا دعا کرد. ثانیا: این رزقی است که در ماه شعبان نصیب مومنان می‌شود و با این رزق و دست پُر، وارد ماه مبارک رمضان می‌شوند. لذت مهمانان ضیافت الهی در بیشتر خوردن نیست، در بیشتر خوراندن است؛ همچنان که امیر مومنان فرمود: «لذۀ الکرام فی الاطعام و لذۀ اللئام فی الطعام» لذت کریمان در اطعام است و لذت فرومایگان، در طعام.
پروردگارا ما را در ضیافتت از فرومایگان قرار مده! و لذت مواسات کریمانه در ضیافت خودت را به همه بچشان!

منبع: مشهد فوری

196