مشکل اصلی سینما، سیاست‌گذاری است

به گزارش مشهد فوری ، این کارگردان سینما و تلویزیون در مورد وضعیت فعالیت‌های سینمایی در استان اظهار کرد: ما خیلی راحت می‌توانیم جامعه سینمایی بزرگمان را بیابیم و در سطح کشور یا در سطح جهان به عنوان یک سینمای بومی خالص معرفی کنیم.

وی اضافه کرد: مشهد در سینمای کوتاه که سینمای مستقلی است تعداد زیادی جایزه آورده و افتخارات بسیاری دارد و در جشنواره‌های منطقه‌ای خودش را بروز می‌دهد ولی در سینمای بلند که سینمای اقتصاد ی است به دلیل مدیریت اشتباه، هدایت نشدن سرمایه به این سمت و استفاده نکردن از عوامل بومی در فیلم هایی که سرمایه‌گذاری می‌کنیم؛ موفق نیست.

این مستندساز عنوان کرد: ما نهاد‌‌های دولت ی و سرمایه‌گذاران زیادی در مشهد داریم که به دلیل مدیریت نادرست، سرمایه‌های آنها در جای درستی استفاده نمی‌شود؛ مثل رنگ الوان که فیلم‌های خانم تهمینه میلانی را سرمایه‌گذاری می‌کنند.

استعدادهای بومی را نمی‌شناسیم

امیر اطهر سهیلی با طرح این سوال که چرا عوامل بومی با استعدادمان را معرفی نکرده‌ایم؛ گفت: چون آنها را نمی شناخته‌ایم و نمیدانسته‌ایم که در این شهر چه کسانی را داریم. اینکه چرا عوامل بومی کشورمان را معرفی نمی‌کنیم به این دلیل است که خجالت می‌کشیم اما من قول می‌دهم که فیلمبردارانی که در مشهد داریم از فیلمبرداران تهرانی هم بهتر کار می‌کنند.

این کارگردان سینما و تلویزیون اظهار کرد: من مسئول سینمایی نیستم اما سینما را رصد می کنم؛ من دغدغه سینمای شهرم را دارم، من فیلمی که از شهر من در جشنواره‌های مختلف شرکت می‌کند را دنبال می کنم، من بچه های سینما را می‌بینم و وقتی می‌بینم که از سه فیلم مستند موفق ما در کشور دو مورد از آن‌ها متعلق به مشهد است خوشحال می‌ شوم ولی نمی‌دانم چرا کسی دغدغه سینما را ندارد.

مشهد، صنعتی به نام سینما ندارد

وی ادامه داد: ما در مشهد صنعتی به نام صنعت سینما نداریم هرکس بتواند خودش را ثابت کند می¬تواند کار کند، ما بازیگران خوب زیاد داریم که مهدشان خراسان بوده، تهران کار کرده‌اند؛ دیده شده‌‌اند و پیشرفت کرده‌اند مثل ساره بیات که با آقای فرهادی کار کرده، رضا عطاران به شیوه‌ای و... .

سهیلی افزود: اگر بخواهیم بگوییم سینمای مشهد چقدر در معرفی آنها نقش داشته باید بگوییم هیچ نقشی نداشته است؛ چرا که هیچ فیلمی از مشهد به اکران نرسیده؛ ما استعداد زیادی داریم بازیگران قدرتمندی داریم که تئاتر کار می‌کنند و در تئاتر می‌مانند به این دلیل که ما فیلم خوب تولید نمی‌کنیم، چرا تولید نمی‌کنیم زیرا مدیریت سینمایی بومی نداریم و اینکه در معدود فیلم‌هایی هم که می‌سازیم از عوامل بومی استفاده نمی‌کنیم.

این نویسنده و کارگردان سینما خاطرنشان کرد: من سال قبل فیلمی ساختم که 50 درصد عوامل آن بومی و 50 درصد دیگر تهرانی بودند و وقتی برای تدوین با یکی از بزرگترین تدوین‌گر ایران همکاری می‌کردم از فیلمبردار و صدابردار کار من تعریف کرد و گفت که این بچه‌ها را از کجا پیدا کردی که اینقدر خوب کار کرده‌اند و این بچه‌ها از افرادی بودند که تجربیات اولیه خود را پشت سر می‌گذاشتند و پیش از آن در مشهد تله فیلم کار می‌کردند.

مدیریت درستی در بخش‌های مختلف نداریم

وی بیان کرد: وقتی که بررسی می‌کنیم متوجه می‌شویم که ما نه در بازیگری و نه در عوامل فنی مدیریت نداشته‌ایم؛ من از 10 فیلمبردار خوب در مشهد نام می‌برم که بهتر از عوامل تهرانی هستند، بهترین صدابرداران و طراحان صحنه که من با آنها کار کرده‌ام مشهدی هستند ولی متاسفانه تولید فیلم ما در مشهد بسیار کم است.

وی خاطرنشان کرد: در جشنواره منطقه‌ای سینمای جوان که در اردبیل برگزار شد فیلم‌نامه‌نویس ما نامزد بهترین فیلم‌نامه شد در این شرایط کسی جایزه را گرفت که از داستان داستایوفسکی اقتباس کرده بود و این در شرایطی روی داد که آیین نامه این جشنواره اقتباس از آثار ملی و ایرانی را مجاز اعلام کرده بود و مسئله من این است که چرا کسی پیگیر اعتراض این جوان که آن را به انجمن سینمای جوان استان هم اعلام کرده بود، نشد.

خبرنگاری که دغدغه سینما داشته باشد؛ نداریم

سهیلی عنوان کرد: مشکل اصلی و بحث من این است که ما در مشهد خبرنگار درست و حسابی که مسائل سینمایی را رصد کند و دغدغه اش سینما بوده و به دنبال حل مشکل باشد هم نداریم چون خبرنگار باید به چالش بکشد؛ باید با مرگ دست‌و‌پنجه نرم کند.

این مستندساز ابراز عقیده کرد: زمانی که کسی از آقای خامسی سوالی نکند بودجه سینمایی کجا رفته؟ چقدر هزینه سینمایی کرده‌اید؟ و سرنوشت هزینه‌های سینمایی را مشخص نکند؛ شهردار می‌تواند هرکاری که می‌خواهد بکند یا اینکه هیچ کاری نکند و بگوید سری که درد نمی‌کند را دستمال نمی‌بندند، مثل کار مرحوم طبسی که در آستان قدس رضوی گفت دنبال سینما نروید دردسر دارد؛ ولی کاش یک خبرنگار، آستان قدس را به چالش بکشد چرا که ما نیازمند سینمای بومی و رضوی هستیم.

سهیلی بیان کرد: هیچ‌کس مثل منِ مشهدی نمی‌تواند در مورد امام رضا(ع) فیلم بسازد؛ در اخلاق و فرهنگ ما چیزی هست که نمی‌شود از دور درکش کرد؛ ما هرچه فیلم ساختیم از نگاه زائر بوده یک فیلم از نگاه مجاور نساخته‌ایم، فیلمی ساخته‌ایم که شله مشهدی یا نبات داشته باشد؟ فیلمی ساخته‌ایم که بگوییم اطراف حرم چه اتفاقاتی می‌افتد؟

این کارگردان مشهدی گفت: وقتی مدیریت درست می‌شود که یک خبرنگار در روز سینما یادش نیوفتد که از سوء مدیریت بپرسد و مطلب را چاپ کند و پرونده‌اش را ببندد؛ باید زنگ بزند به آقای شهردار و بپرسد که سوء مدیریت به چه معنی است.

وی با بیان اینکه من سال گذشته در مشهد فیلمی تولید کردم که 70 جایزه بین الملی برده، تصریح کرد: مستند بین‌المللی داخلی ساخته‌ام اما من نفر آخری هستم که به مراسم‌ها دعوت می‌شوم و ما را به خاطر زبان تیزمان به مراسم‌های استاندار و شهردار دعوت نمی‌کنند.

سهیلی عنوان کرد: جلسه فیلم‌نامه نویسی برگزار می‌کنند ولی ما را دعوت نمی‌کنند اگر ما فیلم‌نامه نویس نیستیم چه کسی فیلم‌نامه‌نویس است؟ کدام یکی از دوستان فیلم‌نامه تایید شده دارند که ما را به جلسه سینماگران دعوت نمی‌کنند؟ نمی‌دانم چرا، ولی این مدیریت، حذفی است. من که انتقاد می کنم، دلم برای سینمای این شهر می‌سوزد، اینقدر که من دغدغه سینمای این شهر را دارم دوستان دغدغه ندارند برای همین هم من متوقع هستم.

این مستندساز خاطرنشان کرد: در مسئله آموزش سینما هم در این شهر مدیریت اشتباه است؛ ما تعداد زیادی موسسه آموزشی دولتی داریم اما کاری از کار پیش نبرده‌ایم. من کلاس فیلم‌نامه نویسی برگزار کردم و سه سال رایگان با بچه ها کار کردم که بهترین فیلم‌نامه نویس مشهدی جزو آنها بوده، نامزد جشنواره منطقه‌ای شکی از شاگردان من بوده اگر جوایز فیلم‌نامه نویسی پارسال را مرور کنید اغلب از شاگردان من بودند.

وی افزود: من در یک دوره مسئول سینمای جوان بودم و اساتیدی را به کانون‌های مختلف معرفی کردم و از آن‌ها خروجی خوب خواستم و خروجی خوبی هم داشت. یکی از شاگردان من که برای مبانی نظری سینما آمده بود به واسطه‌ی دغدغه‌های من در حال حاضر یکی ازفیلمبرداران خوب شهر است؛ یا هنرجویی داشتم که پول کلانی به یکی از موسسات سینمایی شهر پرداخت کرده بود برای بازیگری اما من بعد از سه جلسه به سمت دیگری هدایتش کردم و اکنون یکی از بهترین صدابرداران این شهر است و کار مستند می‌کند.

سهیلی بیان کرد: امروز در این شهر کلاس‌های تحلیل فیلم برگزار می‌کنند و مبلغ‌های کلانی را می‌گیرند و از اطلاعات کم افراد سوءاستفاده می‌کنند، این به خاطر این است که سینمای این شهر بی‌پدر و مادر است که این مساله هم به این برمی‌گردد که سیاست‌گذاری آموزشی نداریم.

وی ادامه داد: مربی خوب و ظرفیت خیلی خوب زیادی داریم اما فردی که از عهده مدیریت آن‌ها برآید را نداریم. ما به شدت فقیریم؛ مثل آدمی که دست و پای قوی دارد و قلبش به سرعت می‌تپد ولی یک مغز متفکر که همه این‌ها را هدایت کند؛ نداریم.

این کارگردان سینما و تلویزیون اظهار کرد: من چندین مستند و کار سینمایی داشته‌ام ولی در هیچ کدام از مسائل اصلی این شهر با من صحبت نمی‌شود، من با کارکرد و رزومه کاری می‌گویم که اگر کسی بخواهد در مورد سینما صحبت کند آن فرد من هستم اما من دارم از تریبون خبرنگاران برای روز سینما صحبت می‌کنم.

فیلمی با استفاده از عوامل بومی خواهم ساخت

امیر اطهر سهیلی گفت: برای فیلمی که می‌خواهم بسازم دوست دارم در روستایی از روستا‌های خواف به نام نشتیفان قسمتی از فیلم را جلوی دوربین ببرم و غیر از چند ستاره‌ای که قرار است با آنها همکاری کنم سعی می‌کنم از عوامل بومی بهره ببرم البته این بستگی به نظر تهیه کننده هم دارد.

160