توصیه‌هایی جهت درمان بخیه‌ زایمان طبیعی

مشهد فوری /برای درمان بخیه‌ زایمان طبیعی بایستی بهداشت آن ناحیه را به طور کامل رعایت کنید. موضع را چرب نگه دارید و پس از هر بار شستشو آن را به طور کامل خشک کنید.

تحمل درد پرینه پس از زایمان طبیعی
میزان درد یا زخمی که در پرینه خود احساس می‌کنید (منطقه‌ای بین مهبل و مقعد) تا حد زیادی به سختی زایمانی که داشته‌اید بستگی دارد. اگر نوزاد شما بعد از چند فشار به راحتی بیرون آمده باشد و پارگی یا اپیزیوتومی نداشته باشید، احتمالا درد خفیفی را احساس می‌کنید. اما اگر سه یا چهار ساعت فشار وارد کرده و یک نوزاد ۵ کیلوگرمی کمرشکن به دنیا آورده باشید، به احتمال زیاد از ناحیه پرینه اذیت می‌شوید.
دردی که احساس می‌کنید دو دلیل عمده دارد:
در حالی که نوزاد از مجرای زایمان عبور می‌کند، موجب کشش و ورم بافت اطراف می‌شود.
اپیزیوتومی یا پارگی‌های پرینه به به صورت طبیعی موجب ناراحتی می‌شود، همان گونه که هر جراحتی در هر یک از اعضای بدنتان موجب ناراحتی خواهد شد.
درد در دو روز اول بعد از زایمان شدید‌تر است. پس از آن به سرعت بهبود می‌یابد و معمولا ظرف مدت یک هفته تقریبا از بین می‌رود.
ممکن است پرینه شما متورم باشد، و در صورتی که اپیزیوتومی انجام داده باشید، بخیه‌هایی بر روی آن دارید. گاهی این بخیه‌ها از بیرون قابل دیدن است و گاهی زیر پوست پنهان شده است و بسیاری از خانم‌ها نگران درمان بخیه زایمان طبیعی یا پارگی‌هایشان هستند.
این بخیه‌ها را بر نمی‌دارند. به تدریج طی یک تا دو هفته جذب می‌شوند. این بخیه‌ها محکم بوده و اکثر فعالیت‌ها را تحمل می‌کنند؛ بنابراین نگران نباشید که با یک عطسه، اجابت مزاج مشکل یا بلند کردن نوزاد ۵ کیلویی‌تان، بخیه‌ها باز و یا پاره شوند.
به منظور جلوگیری از بروز عفونت، تمیز نگه داشتن موضع پرینه حایز اهمیت است. چنین عفونتی یک عارضه نادر است، ولی در صورتی که متوجه ترشحی بد بو، افزایش درد یا التهاب در موضع، خصوصا به همراه تب بالای ۳۸ درجه سانتی گراد شدید، به سرعت با پزشک خود تماس بگیرید.

در اینجا بهترین شیوه‌های مراقبت از پرینه و درمان بخیه‌های ناشی زایمان طبیعی را بیان می‌کنیم.

موضع پرینه را تمیز نگه دارید. شاید مایل باشید برای کمک به تمیز نگه داشتن موضع که دسترسی به آن مشکل است، از یک بطری آب پاش با آب ولرم استفاده کنید. گاهی پرستارتان در بیمارستان می‌تواند یک بطری به شما بدهد تا با خود به خانه ببرید.
برخی از خانم‌ها با نشستن در آب کم عمق دردشان تسکین پیدا می‌کند. نشستن در آب کم عمق شامل قرار دادن نشیمنگاه در مقدار کمی آب ولرم است. در بیمارستان پرستار برای شما لگن‌های مخصوصی برای این منظور می‌آورد. در خانه می‌توانید در مقدار کمی از آب ولرم در وان حمام بنشینید. در صورتی که ورم زیادی در موضع پرینه داشته باشید، ریختن مقداری سولفات منیزیوم در آب می‌تواند به شما تسکین بیشتری بدهد و درمان بخیه‌های زایمان طبیعی را تسریع کند.
می‌توانید انواع مختلفی از اسپری‌ها و پد‌های بی حسی بخرید و برای کمک به تسکین درد در پرینه استفاده کنید. یا می‌توانید گاز‌های استریل را در عصاره ملج فرو برده و آن را در موضع پرینه استفاده کنید. برخی از خانم‌ها عقیده دارند که سرد کردن عصاره ملج باعث افزایش تاثیرگذاری آن می‌شود (می‌توانید گاز‌های آماده‌ای که آغشته به عصاره ملج است نیز خریداری کنید). برخی دیگر از خانم‌ها پماد یا وازلین را نیز آرامش بخش می‌دانند، زیرا پوست را نرم و مرطوب نگه می‌دارد و از چسبیدن پد بهداشتی جلوگیری می‌کند.
استفاده از کیسه یخ بر روی پرینه در طی ۲۴ ساعت اول بعد از زایمان، به کاهش تورم و تسکین درد کمک می‌کند.
دارو‌های مسکن بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن یا برخی مسکن‌های تجویزی نیز درد را آرام می‌کند. در صورت شیردهی مصرف این دارو‌ها بلا مانع است.
از ایستادن به مدت طولانی خودداری کنید، زیرا باعث تشدید درد می‌شود.
هیچ چیز در مهبل خود قرار ندهید (مانند تامپون) و از دوش‌های مهبلی تا شش هفته پس از زایمان و فرایند درمان بخیه زایمان طبیعی استفاده نکنید.
هر از گاهی با درآوردن کفش خود و دراز کشیدن به مدتی کوتاه، نیروی جاذبه را از روی پرینه خود بردارید. از آنجا که به شدت مشغول نگه داری از نوزاد جدید هستید، یافتن زمانی برای این کار مشکل است. ولی این کار را در اولویت قرار بدهید و امیدوار باشید که در یک تا دو هفته آینده ناراحتی شما از بین می‌رود.
در صورتی که دچار پارگی‌های شدید تا نزدیکی مقعد خود شدید، شاید مایل به مصرف ملین، نه مسهل، باشید. بدین ترتیب حرکت مدفوع راحت‌تر می‌شود. مایعات و مواد غذایی فیبردار به مقدار زیاد در رژیم غذایی خود مصرف کنید. هنگامی که انتظار اجابت مزاج دارید، بهتر است پیش از آن یک مسکن مانند استامینوفن یا یک داروی ضد التهاب غیر استروییدی مانند ایبوپروفن مصرف کنید.

105