ابهام قتل دانشجوی نخبه دانشگاه شریف توسط همکلاسی‌اش

به گزارش مشهد فوری ، پسر نخبه که متهم است دوستش را که بورسیه دانشگاه بوستون آمریکا شده و قصد مهاجرت داشت با خوراندن محلول شیمیایی دست ساز کشته در دادگاه کیفری تهران محاکمه شد.

رسیدگی به این پرونده با تماس پسر جوانی به نام سامان که دانشجوی دکترای دانشگاه شریف بود با اورژانس آغاز شد. وی که هراسان بود گفت دوستم به خاطر خوردن محلول شیمیایی حالش بد شده است. وقتی مأموران اورژانس به خانه سامان رفتند با جسد دوست ۲۵ ساله است که به نام شهاب روبه‌رو شدند.

با مرگ مشکوک شهاب که مدال آور المپیاد شیمی در دوره دبیرستان و بورسیه دانشگاه بوستون آمریکا بود، پلیس به بررسی پرداخت.

سامان گفت: من و شهاب از دبیرستان با هم دوست‌های صمیمی بودیم. من مدال آور المپیاد شیمی بودم و او نیز نخبه بود. ما هر دو با هم در دانشگاه شریف درس می‌خواندیم. من دانشجوی دکترا در دانشگاه شریف بودم و به تازگی شهاب بورسیه دانشگاه بوستون آمریکا شده و قصد مهاجرت داشت.

وی ادامه داد: من به تازگی نامزد کرده بودم و او وقتی فهمید او را برای مراسم عقد دعوت نکرده‌ام از من دلخور شد. به همین خاطر مدتی بود رابطه‌مان با هم قطع شده بود. اما وقتی فهمیدم قصد مهاجرت دارد بار دیگر با او تماس گرفتم و رفت‌و‌آمد ما با هم شروع شد. ما رابطه خیلی خوبی با هم داشتیم.

متهم گفت: آن روز او با من تماس گرفت و خواست به خانه‌مان بیاید و با هم مشروب بخوریم. من محلول شیمیایی اعتیادآوری را که حامی کلروفرم بود تهیه کرده بودم و خودم هم سال‌ها بود به آن اعتیاد داشتم و می‌دانستم این ماده اعتیادآور است و مصرف زیاد آن می‌تواند کشنده باشد. وقتی او به خانه‌مان آمد محلول را که در یخچال بود سر کشید و حالش بد شد. می‌خواستم او را به بیمارستان برسانم اما حالش خیلی بد بود. وقتی فهمیدم دیگر نفس نمی‌کشد با اورژانس تماس نگرفتم.

وی ادامه داد: من هیچ انگیزه‌ای برای قتل او نداشتم. احتمالا چون خودش می‌دانسته محلول اثر مستی مانند مشروب دارد آن را سر کشیده است.

به دنبال اظهارات نخبه جوان برای وی کیفرخواست صادر و پرونده‌اش برای رسیدگی به شعبه ۱۱ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

در ابتدای جلسه وکیل اولیای دم در جایگاه ویژه ایستاد و درخواست قصاص را مطرح کرد و گفت: متهم عمدی و احتمالا به خاطر حسادت دوستش را با خوراندن محلول شیمیایی کشته است.

وی گفت: من از دوران دبیرستان چون زیاد به آزمایشگاه می‌رفتم و محلول‌های شیمیایی را با هم ترکیب می‌کردم به این محلول اعتیاد‌آور دست پیدا کردم و از همان موقع به آن معتاد شدم. خودم همیشه محلول را در خانه درست می‌کردم و آن را می‌خوردم. آخرین بار هم آن را با آب میوه ترکیب کرده و در یخچال گذاشته بودم که دوستم آن را سر کشید. من می‌خواستم او را به بیمارستان برسانم اما کار از کار گذشته بود.

وی ادامه داد: وقتی دوستم سر یخچال رفته بود من متوجه او نشدم. اگر متوجه شده بودم اجازه نمی‌دادم تا محلول شیمیایی را بنوشد. من هیچ خصومتی با او نداشتم و ما رابطه خوبی با هم داشتیم.

با پایان دفاعیات متهم، قضات وارد شور شدند تا رای صادر کنند.

منبع: رکنا

345