پژوهشگر حوزه زنان:
بسامد خشونت خانگی بیشتر از انواع دیگر است
پژوهشگر حوزه زنان خشونت خانگی را بهعنوان بیشترین میزان خشونت، مسألهای جدی دانست که باید به آن پرداخت.
به گزارش مشهد فوری ، منصوره موسوی در نشست بررسی امنیت برای زنان در فرهنگسرای غدیر اظهار کرد: خانه محل امنی است که با عشق و علاقه و عاطفه آن را میسازیم تا پناهگاهی برای رشد و پرورش فرزندانمان باشد. متاسفانه طبق آمارهایی که در ایران و شهر مشهد وجود دارد، خشنونتهای خانگی بیشترین میزان را به خود اختصاص داده است.
نویسنده کتاب زنانگی و بدن بیان کرد: خشنونت خانگی علیه زنان مسألهای جهانی است. ۸۵ درصد قربانیان خشنونتهای خانگی، زنان و 15 درصد مردان هستند؛ در بسیاری از آقایان، خود عامل خشونتهای خانگی هستند.
موسوی عنوان کرد: خشونت خانگی خشونتی است که از سوی اعضای خانواده اعمال میشود. البته ابعاد خشونت متفاوت است که شامل خشونت جسمی و فیزیکی مانند کتک زدن، سوزاندن، هل دادن، مو کشیدن، فشار دادن گلو و... است. خشونت های کلامی نیز شامل انتقادهای طولانی مدت، بهانه جویی های مداوم، بی اعتنایی، تخریب کردن و... است.
این جامعه شناس در خصوص خشونت روانی عنوان کرد: دروغ گفتن، خیانت کردن، تجسس وسایل شخصی واجازه ندادن به زن برای دیدار دوستان و آشنایان از نمونه های خشونت روانی است.
موسوی تصریح کرد: خشونت خاموش شامل همه خشونت ها بر بدن زن است. دختران از سن 9 سالگی و بلوغ آسیب پذیر میشوند و در همین سنین می خواهند بدن خود را کشف کنند. متاسفانه دخترها در این سن هیچ تجربه و آموزشی در مورد بلوغ و هورمونهای زنانه ندارند و متاسفانه گاهی ما به جای آگاهی دادن به دختران، آن ها را محدودتر میکنیم.
وی اضافه کرد: متاسفانه ازدواج زودهنگام دختران که در خراسان شیوع دارد، مشکل بعدی است. دخترانی که در سنین 9 سالگی به بعد وارد رابطه زناشویی میشوند، از همه لحاظ دچار آسیب شده و در برابر همه خشونتها قرار میگیرند. حتی گاهی خشونت جنسی به شکل مشروع و قانونی از طرف همسر انفاق میافتد؛ آن هم زمانی است که زن تمایل نداشته و مرد به اجبار او را با تهدید کردن زن به اینکه اگر در این رابطه همکاری نکند، همسر دیگری خواهد گرفت، وادار کند.
این جامعه شناس تاکید کرد: در برخی از کشورها برای تجاوز زناشویی قانون وجود دارد و مجازات نیز برای آن تعیین شده ولی متاسفانه در ایران اینگونه نیست.
وی بیان کرد: بارداری ناخواسته و سقط جنین و تحقیر برای جنسیت فرزند، واژه هایی مانند دخترزا بودن، یا توهین به زنانی که باردار نمیشوند و زخم زبان به این دسته از زنان نیز نوعی خشونت به حساب می آید.
160
ارسال نظر