سیاستهای نادرست دولتها، علت اصلی پیدایش کودکان کار
دکتر مصطفی اقلیما، رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی ایران و پدر مددکاری اجتماعی ایران
پدیده کودکان کار یا هر آسیب اجتماعی دیگر معلولی از علتها است، اولین سوالی که در مواجه با کودکان کار پیش میآید این است که چرا این بچهها باید کار کنند؟ وقتی به خانواده این کودکان بر میگردیم مشکلاتی از قبیل: فوت پدر، اعتیاد والدین یا پدری که در زندان است را مشاهده میکنیم بنابراین این کودکان برای گذران زندگی خود مجبور هستند که کار کنند.
جمع آوری و نگهداری کودکان کار مشکلی را حل نمیکند بعد از مدتی این بچهها به سرکار خود بر میگردند زیرا برای تامین خرج زندگی خانواده باید کار کنند اما علت اصلی این موضوع خانواده این کودکان نیست بلکه ریشه آن در فقز و تورم جامعه است.
تورم 40 درصدی جامعه و گران شدن مخارج زندگی باعث میشود افراد اجتماع، فقیرتر شوند و این خود به خود کودکان کار و سایر معضلات اجتماعی را پدید میآورد. در این شرایط بسیاری از افراد مجبور هستند با حقوق 2 میلیون یا یک میلیون و 200 هزار تومان کار کنند که حتی هزینه اجاره خانه هم نمیشود و به همین دلیل یا به کار خلاف روی میآورند یا مجبور هستند که فرزندانشان را وارد بازار کار کنند تا ما به آنها بگوییم کودکان کار. بنابراین خانواده نیز معلولی از این جامعه است و اگر مشکلات موجود در اجتماع نبود هیچ وقت حاضر نمیشد که فرزندش را برای کار به خیابان بفرستد.
بسیاری از این کودکان کار انواع مختلفی از خطرات مانند: افتادن در دام باندهای خلافکار، اجبار به دزدی بر سر راهشان قرار دارد اما بزرگترین مشکل در جامعه این است که همین بچهها با سختی درس بخوانند و وقتی میخواهند استخدام شوند به خاطر پدر معتاد در گزینش رد شوند یا اگر دختری میخواهد ازدواج کند به دلیل وجود والد معتاد کسی به خواستگاریش نمیآید در واقع این کودکان در جامعه محکوم مادام العمر هستند.
در همه کشورهای جهان سوم وقتی فقر و تورم زیاد میشود کودکانشان نیز کار میکنند برای اینکه دولتها برنامهای برای آن مردم نداشتند وامکاناتی برایشان فراهم نکردهاند. اگر حقوق و درآمد افراد به اندازه هزینه زندگیشان بود هر سال بچه کار و طلاق به وجود نمیآمد.
دولت برای نگهداری هز زندانی ماهانه حداقل 3 میلیون تومان میپردازد در صورتی که اگر همین مبلغ را به خانوادههای فقیری که 2 تا 3 بچه دارند میدادند و سرپرست مددکار اجتماعی بر آنها نظارت میکرد در آینده این پولی که برای رفاه و زندگی این کودکان هزینه شده است بعد از بزرگ شدن همین بچهها و ورود به بازار کار برای جامعه سودزا و مفید خواهد بود اما اگر به این بچهها از همین حالا رسیدگی نشود تا آخر عمرشان باعث آسیب به جامعه میشوند.
اینکه در جامعهای کودکی مجبور است کار کند علت آن به سیاستهای نادرست و برنامه ریزی غلط دولتها بر میگردد در صورتی که کشورهای دارای برنامه از همان ابتدا که کودکی به دنیا میآید برایش برنامه ریزی و شرایط را فراهم میکند اما در کشور ما 80 درصد جوانهای تحصیل کرده بیکار هستند بنابراین مقصر اصلی آسیبهای اجتماعی، سیستم و دولتهایی است که به غلط برنامه ریزی میکنند.
منبع: مشهد فوری
196
ارسال نظر