تحصیل بدون اعتبار و اشتغال خریدار ندارد

به گزارش مشهد فوری ، متن پیش رو یادداشت علی جهان در خصوص تهدیدهای تحصیل بدون اشتغال و فساد مدرک گرایی است:

به نام خداوند جان و خرد

صحبت از آگاهی و معرفت، توجه به اصل خلقت و چرایی زندگانی است برای آدمیان و فرهیختگان دغدغه مندِ مسیر بودن، برای شدن؛ و نه صرفا زنده مانی و دغدغه های مادیِ روز مرگی.

آنگونه که در قرآن عزیز داریم وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ «56» اکثر مفسرین فرمودند ای لیعرفون. یعنی بنای خلقت بر معرفت، شناخت و آگاهی و اراده چیده شده است بنابراین توجه به آموزش و مسائل مربوط به حوزه یادگیری، تحصیل، دانشگاه، درک، مدرک و شوق شهروندان به تحصیلات تکمیلی وآینده شغلی، حاصل از درس و دانشگاه، یکی از مهمترین شاخص های جامعه موفق هست.

در جهان بینی و ایدئولوژی ما ایرانیان مسلمان عقلانیت و دیانت گره خورده و درهم تنیده است و اصالت تفکر، تعقل، آموزش و فرایند درس و دانشگاه از جایگاه بالایی برخوردار است.

مقدمه دوم استدلال بنده این است که در اصول اعتقادی ما، بعد از توحید، مهمترین اصل، عدل و عدالت است. با توجه به مقدمات عرائضم، اهمیت عدالت آموزشی برمبنای اصول و باور یک ایرانی مسلمان، نشات گرفته و توجه به مباحث عدالت آموزشی از مهم ترین دغدغه های فرهیختگان اهل باور می‌باشد.

مسئولین آموزشی و افرادی که مسئولیت آگاهی و چینش بستر آموزش کشور برعهده آنان می باشد باید توجه به این امرمهم داشته باشند که تحصیل بدون کسب و کار، اشتغال و اعتبار، خریدار نخواهد داشت و ریزش بیش از یک ونیم ملیون داوطلب تحصیل در آزمون های سراسری اخیر، زنگ خطر این بی میلی دردناک را به صدا درآورده است.

جوانان فهیم و معنی گرا متحمل رنج فرایند تحصیل، بدون فایده و گنجِ اشتغال و اعتبارنخواهند شد.

در نهایت عدم تمایل به درس و دانشگاه تبعات اجتماعی خطرناکی در پی خواهد داشت؛ بنابراین لازم است جلوی فساد آموزشی و مدرک‌گرایی برخی از مدیران که بدون داشتن رزومه علمی معتبر و صرفاً با رابطه ِ بدون ضابطه و پول به مدارک و مدارج دانشگاهی می رسند را گرفت. تب مدرک گرایی، میل به عناوین و القاب دانشگاهیِ تهی از محتوی وعقبه تحصیلی درست، باعث مدرک فروشی و کالا شدن رزومه علمی و مدارک دانشگاهی شده و این موضوع، آفت وخطرجدی برای آینده علمی، تخصصی، فرهنگی و مدیریتی کشور خواهد بود.

در این قسمت اگر بخواهم به صورت خلاصه و جمع بندی عرض کنم، عدالت مهم‌ترین رکن بقای حاکمیت، جامعه و سلامت و فضیلت هست وعدالت آموزشی بزرگترین زیر شاخه عدالت اجتماعی هست و عدالت آموزشی سه زیر شاخه اصلی دارد:
1 فایده مندی آموزش به معنای کسب و کار، اعتبار، احترام واشتغال؛
2 امنیت و سلامت پس از آموزش، بدون آفت مدرک‌گرایی و مدرک فروشی و ارتقاء کارکنان اداری با مدارک دانشگاهی؛ بدون عناوین و القاب آنچنانی برای برخی مسئولین فاسد اداری؛
3 رقابت در عرصه علمی و امکان ایجاد شرایط خوب زندگی ناشی ازتحصیل وجایگاه دانشگاهی؛
این سه زیر شاخه درتحقق عدالت آموزشی متاسفانه کمتر مورد توجه قرار گرفته است و در نهایت کودکانی که در خانواده های کم برخوردار مالی زندگی می‌کنند از همان ابتدا طعم بی عدالتی را می کشند و متاسفانه همین روند در مسیر و فرایند آموزش حتی تا مقاطع تحصیلات تکمیلی نیز برای آنان ادامه دارد.

در کشوری که ورود به دانشگاه و رد شدن از سد کنکور و پذیرش در رشته‌های پرطرفدار جز با صرف هزینه های هنگفت یا برخورداری از سهمیه های رنگارنگ امکان پذیرنیست، کسب مدارک عالی آموزشی نیز وابسته به صرف همین هزینه‌ها و بعضاً رانت ها و باند هایی هست که با فروش کتاب ها و جزوات برند شده در حوزه کنکور و دانشگاه، پول های عجیب و غریبی به جیب می زنند و با مصرف بیش از حد کاغذ در تولید کتاب های تست وجزوات غیر مفید به محیط زیست آسیب میزنن و با وارد کردن فشار روانی در رقابت های غیر عقلانی شاهد خبر های تلخ خود کشی های فرزندان عزیز و دسته گل های خانواده ها می‌شویم.

رشد قارچ‌گونه دانشگاه هایی با اسامی متنوع و ارائه مدارکی که مشخص نیست بر مبنای چه رزومه علمی صورت میگیرد تبدیل به سرطان خزنده ای در سیستم آموزش‌عالی شده که پیکر ضعیف آن را هر روز ضعیف تر می کند و سلول‌های سالم بیشتری را آلوده می‌کند.

متاسفانه در پایان عمرسیاسی دولت تدبیروامید، در وزارت علوم شاهد تصویب مصوبات عجولانه و منفعت طلبانه ایی هستیم که نگرانی های اهل علم و دغدغه مندان حوزه آموزش عالی کشور بیشتر شده است؛ به عنوان مثال اجازه صدور مدرک دکترا توسط دانشگاه‌های غیرانتفاعی که برگ دیگری است از بی توجهی به کیفیت آموزش عالی.

امیدوارم در نهایت فرزندان ما، جمله علم بهتر است یا ثروت را، بر خلاف حقیقت و بر مبنای واقعیت تلخ باور نکنند که با ثروت، علم را هم می‌توان خرید.

منبع: مشهد فوری

316