شناسه خبر: ۸۴۳۳۸
لینک کوتاه کپی شد

انتظار بی‌پایان کارگران

کافی است یک روز در مسیر رفتن به محل کارتان به خیابان‌های اطراف دقت کنید تا این قشر ضعیف، اما زحمتکش را ببینید که با دستان پینه‌بسته از کار و قامت‌هایی خمیده منتظر خودرویی هستند تا...

انتظار بی‌پایان کارگران

به گزارش مشهد فوری ، هر روز می‌بینمشان، کارگران زیادی که از طلوع افتاب تا غروب برای کار در یکی از خیابان‌ها جمع شده و با رد شدن هر ماشینی برای کار به دنبال آن می‌روند.

اطراف بلوار سیدرضی مشهد جمع زیادی از کارگران ساختمانی از کارگر ساده گرفته تا بنا، جوشکار، گچکار و دیگر حرفه‌های مربوط به ساختمان را می‌بینم که اطراف بلوار دو به دو یا سه به سه نشسته یا ایستاده‌اند و با هم گفت‌وگو می‌کنند.

کافی است یک روز در مسیر رفتن به محل کارتان به خیابان‌های اطراف دقت کنید تا این قشر ضعیف، اما زحمتکش را ببینید که با دستان پینه‌بسته از کار و قامت‌هایی خمیده منتظر خودرویی هستند تا بیاید و آنان را سوار کند تا بتوانند روزی خود و خانواده‌ منتظرشان را درآورند.

به سراغشان رفتم تا پای درد و دلشان بشینم، تعداد زیادی از این کارگران جوان و مسن از شهرستان‌های اطراف به امید کار و پیشرفت به مشهد آمده‌‌اند تا شاید زندگی‌شان را تغییر دهند و نانی برا خانواده خود به دست بیاوردند.

در شرایط فعلی اقتصاد ی کشور که بسیاری از کارها کساد شده است کار این قشر زحمت کش نیز دچار کشاد شده است، معمولا بیش ترشان بیش از 10 روز بود که سر کار نرفته بودند و حتی خرج مسیری که می‌آمدند را در نیاورده بود.

این کارگران شهرستانی به دلیل نداشتن خانه مجبور هستند در خیابان، پارک‌ها یا سر ساختمان‌های نیمه‌کار شب را به صبح برسانند.

دوربین ما را که می‌بینند مشتاقانه و با روی خوش به سمت ما می‌آیند تا مشکلات و دغدغه‌هاشان را به گوش مسئولان برسانیم به امید اینکه شاید برایشان قدمی بردارند.

یکی از این کارگران گفت: هر روز از ساعت 6 صبح به امید کار می‌آیم اما 5 روز است که سر کار نرفته‌ام، متاسفانه مسئولان هیچ اقدامی برای ما انجام نمی‌دهند.

وی ادامه داد: تعداد زیادی کارگر به امید کار می‌آیند اما غروب بدون هیچ کار و ناامید به خانه‌های خود باز می‌گردند.

کارگر دیگری با بیان اینکه 10 روز است سر کار نرفته‌ام، گفت: در این شرایط اقتصادی دولت هیچ اقدامی برای این قشر ضعیف انجام نمی‌دهد.

وی در پاسخ به این سوال که ایا بیمه بوده و سبد معیشتی به وی تعلق می‌گیرد، پاسخ داد: بنده بیمه نبوده و نمی‌دانم سبد معیشت خانوادر چیست لطفا شما برایم توضیح دهید تا بدانم چه چیزی است.

یکی دیگر از کارگران که از شهرستان تایباد آمده بود، شروع به سخن گفتن کرد: در شهرستان ما کار نیست مجبور بودم به مشهد بیایم شاید بتوانم کارگری پیدا کنم.

وی اضافه کرد: یکی از مشکلاتی که در این مدت با آن‌ها مواجه هستیم این است که محلی برای خواب نداریم و با توجه به اینکه دستمزدی که دریافت می‌کنم بسیار کم است نمی‌توانیم مکانی را اجاره کنیم به همین دلیل اکثر کارگرانی که از دیگر شهرستان‌ها می‌آیند در اطراف همین بلوار شب را سر می‌کنند.

کارگر دیگری با اشاره به این مطلب که سه فرزند دارم که تامین نیازهای آنان با این میزان حقوق برایم بسیار مشکل است، گفت: یکی از فرزندانم در عقد بوده که با این شرایط اقتصادی و افزایش چند برابری قیمت‌ها نمی توانم هزینه جهیزیه آن را پرداخت کنم.

وی گفت: امیدوارم روزی برسد که به قشر کارگر هم در کشور ما توجه شود و این تعدادی که هر روز به امید کار می‌آیند بتوانند حداقل هزینه‌های زندگی خود را پرداخت کنند.

یکی دیگر از کارگران گفت: تعداد کارگرانی که هر روز می‌آیند کم نیست، کارگرانی که می‌دانند امروز کار گیر نخواهند آورد؛ اما روی بازگشت به منزل آن هم با دستانی خالی را ندارند.

24

ارسال نظر