همدلی مردم در روزهای کرونایی نقطه عطفی در تاریخ ایران

با وجود اینکه فاصله گذاری اجتماعی موضوعی مهم است اما بخشی از مشکلات جامعه ما در این روزها ناشی از شرایط خاص و محدودیت‌های به وجود آمده و قرنطینه‌های ناخواسته است و بر خلاف بخشی از جامعه که از حقوق ثابت یا سرمایه‌هایی برخوردار هستند بخش قابل توجهی از جامعه درآمدهای پایداری ندارند، آدم‌های آبرومندی که در این شرایط درآمد خود را از دست داده‌اند و به دلیل فشارها و تگناهای موجود نیازمند حمایت هستند.

باید توجه داشت که همدلی تنها خلاصه در کمک‌های مالی نمی‌شود گاهی اوقات افراد در تگناهای روحی و روانی قرار می‌گیرند که نیازمند همدلی و همیاری است.

برخی می‌گویند چرا دولت قرنطینه دائم نمی‌کند؟ اما مگر می‌شود اقتصاد خانواده‌هایی که نیاز به کار و فعالیت دارند و منوط به بیرون آمدن است را متوقف کرد؟ در این مواقع یا باید دولت سرمایه قابل توجهی داشته باشد و حمایت‌های جدی از قشر آسیب پذیر کند یا اینکه مردم برای تامین هزینه‌های زندگی خود از خانه خارج شوند که چاره‌ای نیست. امروز در شرایطی هستیم که دولت نمی‌تواند کاری بکند و مردم باید خود جور مشکلاتشان را بکشند اینجاست که نیاز جدی به همدلی احساس می‌شود.

در این راستا حرکات اجتماعی مناسبی نیز شکل گرفته است و شاهد جنبه‌های قابل توجه از ایثار و از خودگذشتگی از سوی پرستاران که وظیفه حفظ سلامت جامعه را دارند تا مردمی که از کمترین داشته‌های خود برای کمک به دیگران گذشتند بودیم.

کرونا اگرچه یک بلا و مصیبت جهانی بود اما این همدلی‌ها و کمک‌های مردم به یکدیگر نقطه عطفی در تاریخ این کشور است و ما باید به این موضوع به عنوان یک افتخار ملی نگاه کنیم که در این شرایط سخت حق هم را نخوردیم و به فروشگاه‌های بر خلاف سایر نقاط هجوم نیاوردیم و این نشانه شعور بالا و درک عمیق مردم ایران نسبت به مشکلات است و باید قدردان این مردم باشیم.

منبع: مشهد فوری

196