ارتباط بوها در یادآوری خاطرات!؟

به آن بخش از مغز که با بو سر و کار دارد پیاز بویایی گفته می‌شود. این بخش به دیگر قسمت‌های مغز هم اطلاعات ارسال می‌کند، به خصوص به هیپوکامپ که نقشی اساسی در ایجاد خاطرات جدید از همه‌ اتفاقاتی که برایمان رخ می‌دهد، ایفا می‌کند. محل قرارگیری پیاز بویایی و هیپوکامپ در مغز به یکدیگر نزدیک است.

پیاز بویایی به آمیگدال هم دسترسی راحتی دارد، بخشی از مغز که مسئولیت خاطرات و واکنش‌های عاطفی را برعهده دارد. نزدیکی محل قرارگیری پیاز بویایی در مغز به بخشی‌هایی که با خاطرات و احساسات مرتبط هستند علت نوستالژیک بودن بو‌ها را توضیح می‌دهد. شاید گاهی خودمان بوی به خصوصی را تشخیص ندهیم، اما مغزمان آن بو را به خاطرات‌مان ربط دهد. اگر اولین باری که شیرینی دارچینی خوردید در خانه‌ مادربزرگ تان بوده باشد، احتمالاً مغزتان بوی شیرینی را به خانه‌ مادربزرگتان ربط می‌دهد.

علم می‌گوید مزه‌ غذا‌هایی که می‌خوریم در حقیقت ترکیبی از طعم و بو است. به همین دلیل است که وقتی چیزی می‌خورید که مغزتان آن را به دوره‌ خاصی از زندگیتان ربط می‌دهد، خاطرات‌تان فوراً برایتان زنده می‌شود.

حس بویایی چنان ارتباط نزدیکی با ساختار‌های مغزی دارد که از قدرت بویایی می‌توان حتی برای پرورش مغز و توانایی‌های شناختی خود استفاده کرد. علم می‌گوید بو کردن رایحه‌های مختلف، به خاطر سپردن و تشخیص آن‌ها، ممکن است به بهبود توانایی‌های شناختی‌ کمک کند که ارتباط به عمل بو کردن ندارند، مثل شیوایی کلام (توانایی تولید هر چه بیشتر کلماتی از یک دسته بندی مشخص).

این شیوه‌ی «پرورش از طریق بو» که افراد را به بو کردن و به خاطر سپردن رایحه‌های مختلف ترغیب می‌کند، ممکن است باعث ایجاد ارتباطات جدیدی میان سلول‌های مغزی یا تقویت ارتباطات فعلی شود.