پنی سیلین و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید!

به گزارش مشهد فوری ، تحقیقات نشان می‌دهد که حساسیت به پنی سیلین هنوز به طور کامل ارائه نشده است که این مشکلات می‌تواند در نتیجه استفاده از درمان‌های آنتی بیوتیکی بیش از حد گران و یا نامناسب باشد.

پنی سیلین یک داروی آنتی بیوتیک است که در برخی موارد مصرف این دارو باعث کهیر زدن خارش پوست می‌شود که از علائم حساسیت به این دارو است.

حساسیت به پنی سیلین یک واکنش از سیستم ایمنی بدن است که به داروی آنتی بیوتیک پنی سیلین می‌دهد. پنی سیلین برای درمان بسیاری از بیماری‌های عفونی به کار می‌رود. علائم و نشانه‌های رایج آلرژی به پنی سیلین شامل کهیر، قرمزی و خارش است. واکنش‌های شدید نیز شامل آنافیلاکسیس می‌باشد که یک تهدید بزرگ برای زندگی و سلامت می‌باشد و می‌تواند در سیستم‌های چند گانه بدن تاثیرگزار باشد.

تحقیقات نشان می‌دهد که حساسیت به پنی سیلین هنوز به طور کامل ارائه نشده است که این مشکلات می‌تواند در نتیجه استفاده از درمان‌های آنتی بیوتیکی بیش از حد گران و یا نامناسب باشد. بنابراین یک تشخیص دقیق برای آلرژی به پنی سیلین مورد نیاز است تا تضمین کند که این درمان می‌تواند بهترین گزینه برای آینده فرد باشد. دیگر آنتی بیوتیک‌ها مشخصا آن‌هایی هستند که دارای خواص شیمیایی شبیه به پنی سیلین می‌باشند و همچنین موجب واکنش‌های آلرژیک نیز نمی‌شوند.

علائم حساسیت به پنی سیلین

علائم و نشانه‌های آلرژی به پنی سیلین اغلب در عرض چند ساعت بعد از مصرف دارو اتفاق می‌افتد. این واکنش‌ها می‌توانند در موارد نادری بعد از چند روز یا چند هفته بروز پیدا کنند.

نشانه‌های حساسیت به پنی سیلین شامل:

ناهمواری پوست کهیر خارش تب تنگی نفش ورم قرمزی وزوز گوش آبریزش بینی خارش و آبریزش چشم آنافیلاکسیس

علائم و نشانه‌های آنافیلاکسیس یا همان آنافیلاکتیک

تنگ شدن راه جریان هوا در گلو که باعث مشکلات تنفسی می‌شود. حالت تهوع و دل پیچه استفراغ و اسهال سرگیجه و سبکی سر ضربان نبض ضعیف و سریع کاهش فشار خون حمله از بین رفتن هوشیاری

علائم حساسیت‌های با تاخیر بعد از تزریق پنی سیلین:

ابتلا به بیماری‌هایی که نیاز به سرم دارند و باعث تب، درد مفاصل، قرمزی، ورم و حالت تهوع می‌شوند. کم خونی و کاهش شدید سلول‌های قرمز خونی که می‌تواند باعث خستگی، ضربان قلب نامنظم و تنگی نفس شود. واکنش به داروهایی مثل ایزوفیلیا و نشانه‌های سیستماتیک که باعث ناهمواری، تعداد بالای گلبول‌های سفید، ورم عمومی بد، ورم غدد لنفاوی و عفونت هپاتیت می‌شود. سندروم استیون جانسون که یک ماده سمی را درگیر می‌کند و باعث مشکلات پوستی و جوش خواهد شد. التهاب کلیه که می‌تواند باعث ایجاد تب، خونریزی در ادرار، ورم عمومی، سرگیجه و دیگر نشانه‌ها شود.

مشکلات شدیدتر که به واکنش‌های آلرژیک مرتبط نیستند:

احتمال تجربه عوارض جانبی در اثر مصرف پنی سیلین که معمولا در تداخل با داروهای دیگر اتفاق می‌افتد و ربطی به واکنش آلرژیک ندارد که این موضوع به نوع پنی سیلین نیز وابسته است و می‌تواند عوارض جانبی دیگری مثل حالت تهوع، اسهال، سردرد، خارش واژن را در پی داشته باشد. گاهی اوقات مشکلاتی از قبل در بدن فرد وجود دارد که با واکنش‌های آلرژیک اشتباه گرفته می‌شوند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

بعد از مشاهده علائم حساسیت به آلرژی هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید. حتما در این باره با پزشک مشورت کنید و در صورت شدت بالای علائم حتما با اورژانس تماس بگیرید.

علت حساسیت به پنی سیلین

آلرژی به پنی سیلین زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی شما بیش از حد حساس می‌شود و علت آن هم واکنش در برابر داروهاست که با مشکلات عفونی اشتباه گرفته می‌شود.

قبل از این که سیستم ایمنی شما به پنی سیلین حساس شده باشد، باید خودتان را حداقل برای یک بار در معرض این دارو قرار دهید و اگر بدن شما در برابر پنی سیلین واکنش شدیدی نشان داد، در این صورت می‌توانید از داروهای آنتی بادی استفاده کنید.

دفعه بعد که این دارو را مصرف کنید، این آنتی بادی‌ها به یک نشانه خطر در سیستم ایمنی شما تبدیل می‌شوند و به ماده موجود در پنی سیلین حمله می‌کنند. مواد شیمیایی آزاد شده می‌تواند باعث بروز این علائم شود.

پنی سیلین و داروهای مرتبط با آن

پنی سیلین به طبقه‌ای از داروهای آنتی باکتریایی مربوط می‌شود که به آن‌ها آنتی بیوتیک‌های بتا-لاکتام می‌گویند. اگرچه که مکانیزم‌های داروها با یکدیگر فرق دارند اما عموما این داروها به دیواره‌های سلول‌های باکتریایی حمله می‌کنند. علاوه بر پنی سیلین‌ها، دیگر بتا-لاکتام ها نیز می‌توانند باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک شوند که به آن‌ها گروه سفالوسپورین می‌گویند.

اگر به یک نوع از پنی سیلین واکنش آلرژیک داشتید، نه لزوما اما ممکن است که به انواع دیگر نیز حساسیت داشته باشید.

پنی سیلین‌ها شامل موارد زیر می‌باشند:

آموکسی سیلین آمپی سیلین دیکلوکساسیلین نافسیلین اوکساسیلین پنی سیلین جی پنی سیلیین وی تیسارسیلین پیپراسیلین

سفالوسپورین‌ها نیز شامل موارد زیر هستند:

سفاسلور، سفادروکسیل، سفدینیر، سفوتتان، سفپیم، سفپروزیل، سفوروکسامین، سفالکسین (کفلکس)

عوامل خطر

در حالی که هرکس ممکن است که به پنی سیلین آلرژی داشته باشد اما عواملی هستند که این خطر را چندین برابر می‌کنند. این عوامل شامل موارد زیر می‌باشند: سابقه ابتلا به آلرژی‌های دیگر مثل آلرژی به غذا و یا زکام، واکنش آلرژیک به دیگر داروها، سابقه خانواده به حساسیت دارویی، بیش از حد در معرض پنی سیلین بودن به علت دوز بالا و یا استفاده در دفعات پشت سر هم، بیماری‌های خاص که با داروهایی همراه است که واکنش‌های آلرژیک در پی دارند، مثل عفونت اچ.آی.وی یا ویروس اپستین بار

پیشگیری از حساسیت به پنی سیلین

اگر به پنی سیلین حساسیت دارید، ساده‌ترین راه جلوگیری این است که از این دارو دوری کنید. مراحلی هستند که می‌توانید برای نگهداری خودتان در برابر این دارو انجام دهید که شامل موارد زیر می‌باشند:

به تیم مراقبتی گزارش دهید:

مطمئن شوید که قبلا تست‌های مربوط به آلرژی از شما گرفته شده باشد. حتی این موضوع را به هر متخصص دیگری مثل دندانپزشک نیز اطلاع دهید.

دستبند دست کنید:

دستبندهای پزشکی هشداردهنده‌های پزشکی وجود دارند که واکنش به دارو را تشخیص می‌دهند که اطلاعات موجود روی دستبند نیز می‌تواند یک درمان مناسب را برای شما تضمین کند.