ذهن خیال‌پرداز ذبیح‌الله منصوری و رمانی درباره امام حسین(ع)

به گزارش مشهد فوری ، ذبیح‌الله منصوری هم از آن نام‌های عجیب و غریب یک قرن گذشته تاریخ و ادبیات ایران است که نام او در هر کتابی با حاشیه‌هایی همراه است. شاید یکی از حاشیه‌های این فرد علم کردن یک نام آلمانی به نام «کورت فریشلر» باشد که منصوری به تخیل خودش چند کتاب مثل «امام حسین (ع) و ایران» و «عاشیه بعد از پیغمبر» را از او ترجمه کرده است.

نویسنده‌ای که نه کسی می‌داند که بود، از کجا آمد و آخر عاقبت او چه شد. حتی هیچ کس نسخه آلمانی کتاب‌های او را هم پیدا نکرد. اساسا در ترجمه‌های منصوری حتی اگر از نسخه‌های اصل و افراد حقیقی هم باشند نمی‌توان تکیه بر اعلام‌، نام‌ها و روایت داستان داشت. خصوصا در مورد این دو کتاب که نویسنده آن Karl Frischler به کلی خیالی است. آقای کورت فریشلر، نویسنده خیالی این کتاب، با عنوان مورخ و مستشرق مشهور نام می‌برد در حالی که نه تنها در هیچ سایت آلمانی و یا انگلیسی حتی یک خط بیو گرافی در مورد این شخص وجود ندارد، بلکه باید اعتراف کرد که هیچ کتاب آلمانی تحت عنوان «Imam Hussein und Iran» که منصوری اشاره کرده، نوشته نشده است . حالا چه کسی این کتاب را نوشته و چه دستی در کار است فقط خدا می‌داند.

شاید عده‌ای این کتاب را یک داستان یا کتاب تاریخی بدانند اما من به جرات می‌توانم بگویم که این کتاب یک رمان است و در میان تقسیم‌بندی‌های رمان جزو رمان‌های تاریخی و در شاخه تاریخی در زیرمجموعه تخیلی قرار می‌گیرد؛ چراکه در یک کتاب تاریخی وجود منابع معروف و معتبر از واجبات است، اما بیشتر مطالب تاریخی این کتاب بدون مأخذ است و منبعی هم که ذکر شده قابل اعتماد نیست.

او در جایی از این کتاب در مورد علاقه ایرانیان و حمایت آنها از امام حسین (ع) به نقل از ابو‌علی سیمجور ذکر می‌کند که «عده‌ای از ایرانیان کوفه به سوی قادسیه رفتند و به کربلا رسیدند‌ و خود را به امام حسین (ع) رساندند. امام حسین (ع) گفت: پس بدانید که من و کسانی که نسبت به من وفا دارند فردا به قتل خواهیم رسید و شما از راهی که آمده‌اید برگردید تا کشته نشوید... ایرانی‌ها گفتند: کشته شدن در راه تو برای ما سعادت است.»

در این کتاب به شرکت (20 تا 30) ایرانی در کربلا و شهادت آنها در کربلا اشاره شده است اما اینکه این موضوع چقدر صحت دارد موضوعی است که تایید نشده است. منصوری یا فریشلر در این کتاب معتقد است که به دلیل تنفر اعراب از ایرانی‌ها این موضوع در تاریخ درج نشده است.

در این کتاب مولف بیشتر مطالب را بدون منبع ذکر است اما آنجایی هم که منبع آورده اغلب از کتب اهل سنت استفاده کرده است و به ماخذ مهم شیعه کمتر دسترسی داشته بنابراین گاهی نظریات ناقص و ناصوابی را نیز عنوان کرده است. به هرحال ‌می‌توان گفت کتاب حاضر برای اغلب مسلمانان به‌خصوص شیعیان می‌تواند قابل استفاده باشد.

30 چاپ نخست این کتاب در انتشارات «جاویدان»‌ منتشر شده و 12 چاپ نیز در «بدرقه جاویدان» به بازار عرضه شده است که نشان از علاقه مخاطبان ایرانی به این کتاب دارد.

چاپ آخر این کتاب در 565 صفحه، شمارگان 1000 نسخه و به بهای 50 هزار تومان راهی بازار نشر شده است.

22