میراث ماندگار پور عطایی

12مهر امسال چهارمین پاییزیست که غلامعلی پورعطایی در آن قدم نزده است. به همین مناسبت مشهد فوری برای دومین به خانه پورعطایی رفت. (مصاحبه پیشین را اینجا بخوانید. ) بعد از دیدار سال گذشته، ما به منزل چند تن دیگر از بزرگان موسیقی مقامی هم رفتیم؛ فصل مشترک همۀ این خانه ها صداقت و صمیمیت است اما این خانه یک سلیقه و انگیزه خاص را در ذهن‌ها ماندگار می‌کند که همه جا به دنبال آن میگردی.

چه بهانه‌ای بهتر است سالگرد بزرگ این خاندانِ بزرگ که یکی از طلایه‌داران موسیقی مقامی خراسان هم هست. فردی که برخاسته از نسلی بود که آن را نسل طلایی موسیقی مقامی خراسان باید نامید. آنها با دوتارشان همۀ تارهای مرزهای بتنی و احساسی را درنوردید و موسیقی این خط را جهانی کرد.

هرچند این هنر سینه به سینه در میان هنرمندان موسیقی مقامی منتقل شده است و اغلب فرزندان راه پدر را ادامه داده‌اند اما فرزندان استاد پورعطایی یک ویژگی خاص دارند و آن ورود بر عرصه روز موسیقی ست، آنها هدفشان را معرفی این هنر به مردم ایران و جهان قرار داده‌اند، همین بهمن ماه گذشته بود که شاهد رونمایی آلبوم نوایی(آن دگر۲) شامل مجموعه آثاری از استاد فقید غلامعلی پورعطایی در تهران و پس از آن در مشهد بودیم.

در دیدار گذشته علی پور عطایی از دستنوشته‌های استاد پورعطایی درباره مقام‌های موسیقی و فرهنگ خراسان گفت و قصد چاپ آن؛ پیگیری و شنیدن درباره کارهای پیش رو در آستانه چهارمین سالگرد درگذشت استاد پورعطایی ما را دوباره به خانه‌ باصفای استاد در مشهد کشاند. آنچه در ادامه میخوانید توضیحات مسئول گروه موسیقی خانوادگی بیدل پورعطایی ست از برنامه‌های این خانواده برای ادامه راه پدر.

علی پورعطایی می‌گوید: یکی از خدمات بزرگ پدر من به موسیقی این مملکت همین تربیت و ایجاد علاقه به این هنر در میان فرزندانش بود امری که سبب شد حتی بعد از درگذشتش هم این صدا خاموش نشود و در همه خانواده دغدغه فرهنگ خراسان وجود داشته باشد.

بعد از درگذشت پدر برنامه‌هایی داشتیم برای ادامه راه او که خوشبختانه روز به روز به دست یافتن به آنها نزدیک‌تر می‌شویم. موضوع چاپ کتاب را هنوز دنبال می‌کنیم این کتاب که حاصل ۵۰ سال تحقیق و پژوهش پدرم در موسیقی و آداب و رسوم خراسان است قرار است چاپ شود اما در فضای کنونی و قیمت بالای کاغذ تامین هزینه چاپ کتاب‌های فرهنگی سخت شده است ما حامی مالی نداریم و چون باید شخصی برای انتشار آن اقدام کنیم کمی‌ روند کار کند شده است اما این امر را وظیفه خود می دانیم، این کتاب هم میراث ماست و هم دین ما به فرهنگ خراسان.

پورعطایی درباره شنیدن آثار تازه از استاد پس از درگذشتشان گفت: موفق شدیم آلبوم نوایی را که پدر با همراهی گروه رادها اقدام به ضبط آن کرده بود منتشر کنیم. خدا را شکر با وجود این که سه سال از درگذشت پدر می گذشت با استقبال خوبی روبرو شد مردم توقع نداشتند که بعد از این مدت کار جدیدی از پدر بشنوند و ما در این آلبوم چند اثر از معروف ترین و بهترین کارهای او از جمله نوایی را ارائه کردیم.

وی ادامه می‌دهد آلبوم بعدی که امیدوارم تا پایان امسال بتوانیم منتشرش کنیم کاریست که قصد تقدیم آن به روح پدر را داریم. مجموعه‌ای شامل حدود ۸ قطعه از آثار زیر خاکی او که در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ خوانده و دیگر اجرا نشده و یا ثبت و ضبط نشده‌اند را با تنظیم های به روز بازخوانی کرده ایم.

وی همچنین از افتتاح موزه شخصی استاد غلامعلی پور عطایی خبر داد و گفت: قصد داریم یک موزه تخصصی ساز در همین خانه ایجاد کنیم. پدر با جمع آوری سازهای قدیمی اولین گامهای این کار را برداشته بودند ما می‌خواهیم کارشان را به سرانجام برسانیم، خوشبختانه میراث فرهنگی هم مساعدت لازم را داشته است.

پورعطایی در توضیح وعده‌های دیگر افراد و نهادها درباره موزه موسیقی در مشهد و خراسان و تفاوت کار آنها با دیگر موزه ها گفت: موزه‌ای که قصد راه اندازی آن را داریم کاملا شخصی است و به صورت تخصصی در حوزه ساز است؛ در تربت جام نیز قرار است میراث فرهنگی موزه ای جامع با محوریت موسیقی مقامی افتتاح کند کارهای مقدماتی آن انجام شده است اما پس از بازدید مدیرکل میراث فرهنگی از خانه ما موافقت خود را برای شکلگیری موزه تخصصی ساز با نام پدر در خانه‌ ما در مشهد اعلام کردند.

علی پورعطایی آخرین برنامه خانواده را برای ادامه راه پدر تاسیس یک آموزشگاه موسیقی با هدف آموزش موسیقی مقامی خراسان عنوان و ابراز امیدواری کرد زودی شاهد آغاز به کار آن باشیم.

26