شناسه خبر: ۶۹۹۰۰
لینک کوتاه کپی شد

تقی وحیدیان کامیار استاد پیشکسوت دانشکده ادبیات درگذشت

دکتر تقی وحيديان کامیار، زبانشناس واستاد پیشکسوت دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی، بعدازظهر امروز،۴ بهمن،درگذشت.

تقی وحیدیان کامیار استاد پیشکسوت دانشکده ادبیات درگذشت

مشهد فوری/ دکتر تقی وحیدیان کامیار در 4 بهمن 1313 در محله پاچنار مشهد چشم به جهان گشودند . دوره ابتدایی و متوسطه را در زادگاهشان مشهد به اتمام رساندند و در ابتدا 3 سال هنرستان را در رشته صنعتی سپری کردند و به دلیل عدم امکان ادامه تحصیل در هنرستان تغییر رشته داده و دیپلم ادبیات خود را اخذ کردند. پس از مدتی اشتغال به کار معلمی در کنکور شرکت کرده و در دانشگاه فردوسی پذیرفته شدند.

پس از اتمام دوره کارشناسی مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه تهران دریافت کردند و سرانجام نیز مدرک دکترا را در رشته زبان شناسی اخذ نمودند . دکتر وحیدیان کامیار پس از استخدام در دانشگاه جندی شاپور اهواز با درجه استادیاری، با توجه به خدمتشان در فرهنگستان خیلی سریع به درجه دانشیاری و بعد از آن طی گذشت 5 سال به درجه استادی نائل شدند . سرانجام پس از 19 سال خدمت در دانشگاه جندی شاپور به دانشگاه مشهد منتقل شدند و سفری به انگلستان جهت فرصت مطالعاتی داشتند .

تحصیلات حرفه ای و رسمی : دکتر وحیدیان کامیار دوره ابتدایی را در مدرسه مهر مشهد به اتمام رساندند و سه سال در هنرستان صنعتی به تحصیل پرداختند اما از آنجا که ادامه تحصیل در هنرستان وجود نداشت تغییر رشته داده و وارد رشته ادبیات شدند . در دبیرستان شاهرضا شروع به تحصیل کردند . پس از اخذ مدرک دیپلم ادبیات و گذشت دو سال در کنکور ادبیات شرکت کرده و پذیرفته شدند و به مشهد منتقل شدند. از آن پس، هم درس می خواندند و هم به کار معلمی می پرداختند .
موضوع رساله کارشناسی دکتر وحیدیان کامیار در رابطه با بررسی هنر داستان نویسی از نوع فابل ( داستان جانوران و پرندگان ) بود . ایشان فوق لیسانس خود را از دانشگاه تهران در رشته زبان شناسی دریافت کردند . پس از دفاع از رساله فوق لیسانسشان با موضوع تکیه ( آکسنت ) در زبان فارسی، مدرک خود را دریافت کردند . رساله ایشان در دکترا نیز با موضوع نوای گفتار در فارسی در رشته زبان شناسی بود .

اساتید و مربیان : آقای سید احمد خراسانی تاثیر زیادی در زندگی دکتر وحیدیان کامیار داشته است . ایشان را فردی بسیار دقیق و همیشه در حال فکر کردن معرفی می کنند . آقای دکتر میلانیان از اساتید دکتر وحیدیان کامیار بودند و ایشان اینگونه از دکتر میلانیان یاد می کنند : « زمانی که در فرهنگستان زبان کار می کردم آقای دکتر میلانیان نیز در آنجا کار می کردند و هر بار که وارد اتاق می شدند به احترامشان از جا بلند می شدم . یک روز اعتراض کردند که ما همکار هستیم چرا هر دفعه بلند می شوی . گفتم دست خودم نیست ، نمی توانم اگر صد بار هم وارد اتاق شوید بی اختیار از جایم بلند خواهم شد . »

مشاغل و سمت های مورد تصدی: دکتر وحیدیان کامیار پس از دریافت دیپلم در رشته ادبیات به شغل معلمی مشغول شدند و در شهرستان شیروان به مدت یکسال و چند ماه به تدریس پرداختند . از سال دوم دانشگاه با روزنامه ها همکاری داشتند و مقالاتی را در روزنامه ها به چاپ رساندند . پس از اخذ مدرک لیسانس در دبیرستان ها و هنرستان های متعددی به تدریس پرداختند . ایشان با سازمان برنامه ریزی کتاب های درسی همکاری داشتند . پس از اتمام دوره دکترا در فرهنگستان زبان در زمینه کارهای دستوری مشغول به کار شدند و پس از یک سال ونیم به دانشگاه جندی شاپور اهواز به عنوان استادیار منتقل شدند .

توصیه های دکتر تقی وحیدیان کامیار:«متاسفانه ما فرهنگ ایستا داریم . همیشه فرض می کنیم درست آن است که از قدیم باشد . وقتی می خواهیم بگوییم چیزی درست است می گوییم از قدیم اینگونه گفتند . در حالیکه فرهنگ دایما در حال بهتر شدن است و هر کسی در هر کاری که هست دایما در صدد بهتر کردن آن است. این واقعا به قدری مهم است که عقب ماندن ما ناشی از این مسئله است و تا زمانیکه این فرهنگ ایستا باشد و مابه دنبال نو آوری نباشیم و دست به سوی غرب دراز کنیم نباید به پیشرفت امید داشته باشیم . ما باید از همان کلاس اول ابتدایی شاگردان را به نو آوری تشویق کنیم و برای نوآوری ارزش فوق العاده ای قایل شویم .
من همیشه شک می کردم و به دانشجویانم نیز توصیه می کنم همیشه شک کنید و به تردید برسید و تحقیق کنید . حتی تاکید می کنم به حرف خود من نیز شک کنید و بروید روی صحبت های من نیز تحقیق کنید . اینکه تصور کنید یک استاد یا معلم صحبتی می کند قطعا صحیح است ، پیشرفت نخواهید کرد . در فرهنگ غرب همیشه سعی می شود به سوی نوتر شدن و نوآوری حرکت کنند .
امیدوارم روزی فرهنگ ما هم پویا شود و اصولا فرهنگ اسلامی در آغاز فرهنگی پویا بود ، از زمانیکه فرهنگ ایستا شد و توقف کردیم، عقب ماندیم» .

22

  • فرهنگی ارسالی در

    روحشان شاد.

ارسال نظر