از جهانگرد تا جهانگردی

به گزارش سایت مشهد فوری ، زندگی در لابه لای شهر های امروزی چیزی جز استرس و آشفتگی ذهنی برای انسان باقی نگذاشته است. هر روز صبح که از خواب بیدار می شویم، ساختمان های غول پیکر جلوی پنجره اتاقمان را گرفته اند و احساس خفگی و سیاهی تمام خانه را پر می کند. در سکوت سنگین خانه مجبور می شویم به خیابان برویم اما با دیدن ماشین های مکانیکی، دود و سر صدا چندان حالمان خوش نمی شود. خیابان ها، ساختمان ها هر روز به یک شکل در می آیند و رنگ های مختلف عوض می کنند و آدمی در جستجوی یک مکان آرامش بخش بدون هیچ استرسی هرروز خیابان های شهر را وجب می کند اما انگار این شهرها سال هاست که مرده اند. در میان این همه تکنولوژی کمر خم می کنیم و برای فرار از «آشفتگی ذهنی» به دنبال مکانی ایده آل می گردیم.
جهانگردی چه در گذشته و چه در حال همواره موضوعی وسوسه برانگیز بوده است. شاید در بسیاری از جمع های خانوادگی با شنیدن واژه «توریست» و یا «جهانگرد» سریع بر سر شوق می آییم و شروع به نالیدن از زندگی رومزه خود می کنیم، یا زمانی که زندگی نامه جهانگردان را مرور می کنیم، زندگی واقعی را از آن ها می دانیم که ثروتشان را صرف شناخت مردم و فرهنگ های مختلف کردند. در فرهنگ و ادبیات تاریخِ بسیاری از کشورها، همواره از جهانگردان به عنوان افرادی خودساخته، با دانش و تأثیرگذار یاد شده است. داستان هایی از تأثیر پذیرفتن جهانگردان و متحول شدن به یکباره شان، با ورود به یک منطقه یا کشور، یا مواجه با یک فرهنگ؛ یا تأثیری که بر مردمان سایر نقاط از خود برجای گذاشته اند بسیار نقل شده است.

تاریخچه روز جهانگردی
در سال ۱۹۶۴ از طرف سازمان ملل و براساس پیشنهاد كنفرانس بین‌المللی ترانسپورت و جهانگردی آن سازمان در رُم تعریفی برای جهانگردی به تصویب رسید كه بدین شرح است: فرآیندی كه شخص یا گروهی به منظور تفریح، بازدید از نقاط دیدنی، معالجه، مطالعه، تجارت، ورزش و یا زیارت به كشوری غیر از كشوری كه در آن اقامت دارند، سفر كنند؛ مشروط براینكه حداقل مدّت اقامت آنها از ۲۴ساعت كمتر و از شش ماه بیشتر نباشد .تلاش در جهت كاهش وابستگی اقتصادی كشور به در آمدهای نفتی و استفاده بهینه از منابع طبیعی كشور از اهداف اساسی برنامه‌های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است. این أَمر مستلزم گسترش سایر فعالیتهای ارزآور مانند جهانگردی و ایرانگردی است.

جهانگردی
با پیشرفت تکنولوژی و سهولت در رفت و آمد؛ جهانگردی روح تازه به خود گرفت و روز به روز به شاخه هایش افزوده می شود؛ اما باز هم آن شور شوق قدیم در آن دیده نمی شود. امروزه در کشور ما اکثر مردم تنها وجه تفریحی جهانگردی را می بینند و هر زمان که اسمی از «جهانگردی » یا «جهانگرد» برده می شود ؛صورت انسان هایی در ذهنشان تداعی می شود که با هدف تفریح ، استراحت ، گذراندن تعطیلات از سرزمین خود به سفر می روند . هیچ نوع جبهه گیری ای علیه این تعریف نیست امــــا این تعریف در جایگاه خود قرار می گیرد که همان جهانگردی تفریحی است . جهانگردی لایه های دیگری هم دارد؛ شما افرادی را در نظر بگیرید که به منظور شرکت در جشن های بین المللی، مراسم خاص، کنگره ها و کنفرانس ها قصد سفر می کنند که این خود یک نوع جهانگردی سیاسی به حساب می آید. سالانه در کشورهای جهان نمایشگاه های تجاری بر پا می شود که از اقصا نقاط جهان در آن شرکت می کنند که این هم مربوط به شاخه ی جهانگردی تجاری می شود. کافیست خبر های ورزشی را دنبال کنید؛ که فلان ورزشکاران کشور برای دور رقابت های بازی های آسیایی به کشور چین رفتند این هم به نوبه خود جهانگردی ورزشی محسوب می شود. انواع دیگری هم از جهانگردی وجود دارد که مثال بارز اش در کشور خود ما پیداست؛ سالانه هزاران مسلمان از کشورهای حاشیه خلیج فارس برای زیارت به مشهد مقدس می آیند یا برعکس آن سالانه هزاران ایرانی برای طواف خانه خدا به مکه می روند که این یک جهانگردی مذهبی محسوب می شود. گاه شرایط جوی و امراض مختلف می طلبد که پا به سفر بگذاری و در محیطی به دور از هرگونه آلودگی زندگی یا برای درمان به کشورهای مختلف سفر کنید؛ تمامی این انگیزه ها ذیل جهانگردی درمانی قرار می گیرند که خود زیر شاخه از جهانگردی است.

جهانگرد
قرون وسطی در کنار شخصیت میسیونر، شخصیت دیگری را نیز به وجود آورد که اهمیت و رواج آن به خصوص پس از دوران نوزایی ظهور کرد. این شخصیت «جهانگرد» بود. البته این واژه سال ها بعد و در قرن نوزده ظاهر شد ، اما وجود کسانی که با کنجکاوی در پی شناخت فرهنگ ها و مردمان دیگربودند از قدیمی ترین دوره ها به چشم می خورد است. شخصیت بازرگان ، یعنی کسانی که شاید با انگیزه ی ثروت اندوزی و شاید با انگیزه ی ماجراجویی و شاید با هردو انگیزه راهی سفر می شدند، شخصیت ملوان ، یعنی کسانی که باز از سر ناچاری تن به سفر های دریایی خطرناک می دادند یا صرفا کنجکاوی شناخت فرهنگ های دیگر انگیزه ی آنها بود ، این شخصیت ها که در تاریخ اروپا و به ویژه تمدن اسلام با آن روبه رو هستیم. جهانگردانی برای توصیف نیاز به حرکت و به عبارت دیگر نیاز به سفر داشتند. در حقیقت این متفکران تلاش می کردند با شناخت مردمان ، فرهنگ ها به درکی تازه دست یابند.از این روست که در طول این سال ها با آثار بی شماری روبه رو می شویم که نام مسالک و الممالک ( راه ها و کشور ها )، صورت الارض (شکل زمین) و رحله (سفرنامه) را در بر می گیرد. این مسیری است که جهانگرد در پی آن به دنبال بهترین توصیف عینی از فرهنگ دیگری و بر شمردن و تحلیل همه نهاد های تشکیل دهنده آن فرهنگ طی می کند و در این را از جان مال خویش مایه می گذارد.

انتهای پیام/

22