طلب ما از آزادسازان خرمشهر

حتی صدای گلوله را از دور دست‌ها هم نشنیده‌ایم. فقط خوانده و شنیده‌ایم که چهار دهه پیش بر این آب و خاک رسته از بیداد و رسیده به انقلاب، چه رفته است از بیداد قوم الظالمینی که رستگاری ما را تاب نمی‌آوردند. ما نبوده‌ایم و سال‌ها بعد در این عصر و میان این نسل زاده و"هست" شدیم. اما امروز که هستیم، با همین اندکی که از خیل روزهای پرحماسه می‌دانیم، باور داریم باید دلاوران مدافع و آزادسازان خرمشهر را ستود. آنان به جان، ایران ما را در جهان، سرفراز کردند و ما امروز وامدار آنان هستیم. این درست که درک ما از آن حقیقت پرشکوه، اندک و به مثابه یک قطره از دریاست، به اندازه یک قطره اشک آسمان اما همین هم می‌تواند آغازی باشد برای عصر دانایی ما از تاریخ معاصر و ما را به فهم راهگشا از حقیقت برساند. ما خود را بدهکار نسل مجاهد و رزمنده می‌دانیم اما یک مطالبه جدی هم داریم که؛ باید بگویند آن واقعیت‌های درس آموز را. اخلاص اگر دیروز و در حوزه فردی، نگفتن را اقتضا می‌کرد، امروز برای پاسداری از ان میراث سترگ، به میدان آمدن و گفتن را تکلیف می‌کند. باید بگویند چون بسیاری از هم نسلان من هیچ نمی‌دانند که دانسته‌هاشان در تضاد با واقعیت‌های گذشته است. آنان به واقع شکار امواج سهمناک تبلیغاتی همانانی شده‌اند که ما را بر مدار " عدم" می‌خواهند. همان‌ها که جنگ را تحمیل کردند پس همان ضرورت اخلاص، اقتضا می‌کند امروز بگویند ناگفتنی‌های دیروز را و بگویند پهلوانی‌های خرمشهر را. ما باید تجهیز شویم به آن حقیقت گفته‌ها تا بتوانیم مدافع و رهرو راهی باشیم که پاک‌ترین فرزندان ایران اسلامی پیمودند....

منبع: مشهد فوری

196