منشور اخلاقی مجلس در آیینه ولایت
علیرضا جاوید عربشاهی
مجلس یازدهم بدون شک از قویترین و انقلابیترین مجالس پس از انقلاب است و سرمایههای انسانی این مجلس اعم از «جوانان پرانگیزه، پر ایمان، پر توان، تحصیلکرده و کارآمد» در کنار شماری از مدیران انقلابی و دارای سوابق اجرایی و نیز شماری از پیشکسوتان دارای سوابق نمایندگی از نقاط قوت این مجلس است.
اما در این میان آنچه میتواند به عنوان نقطه ضعف مجلس یازدهم آسیب زا شود عدم توجه برخی از نمایندگان به تذکرات و فرامین رهبر معظم انقلاب در حوزه گفتار، رفتار و کردار است.
رهبر معظم انقلاب در دیدار با نمایندگان مجلس یازدهم در تاریخ ۲۲ تیرماه ۱۳۹۹ با اشاره به اینکه روابط مجلس با دولتمردان باید مطابق قانون و شرع باشد تاکید کردند که سؤال و تفحص حق مجلس است اما توهین و دشنام و نسبتِ بدون علم به دولتمردان به هیچ وجه جایز نیست و برخی از این نسبتها حرام شرعی است.
همچنین ایشان در ادامه ضمن تاکید بر لزوم پرهیز از برخوردهای احساسی و غیرمنطقی فرمودند که بیان دیدگاه و نظر مخالف باید متین، خردمندانه، قوی و قابل توجیه باشد. لذا رفتار و کردار نمایندگان آنقدر اهمیت دارد که ایشان پرهیز از جو زدگی را در کنار دو ویژگی نیت الهی و خالص و کار برای مردم به عنوان اولین توصیه به نمایندگان مجلس بیان فرمودند.
همچنین رهبر معظم انقلاب در دیدار با نمایندگان مجلس نهم در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۹۱ در نقد هیاهوهای برخی نمایندگان با ذکر این عنوان که مجلس جای گفتگوی حکیمانه و خردمندانه است فرمودند " وقتی یک نمایندهای دارد حرف میزند، یا یک وزیری، یک مسئول دولتیای دارد حرف میزند، از یکگوشهٔ مجلس چهار نفر شروع کنند یکصدایی درآوردن! این خیلی چیز بدی است. "
لذا غلبه منطق بر احساسات میتواند راهگشای نمایندگان مجلس شورای اسلامی باشد. امیدوارم نمایندگان مجلس یازدهم که اکثراً تحت عنوان نیروهای انقلابی به مجلس راهیافتهاند، باهدف اصلاح وضعیت اقتصادی کشور و بهبود وضعیت معیشتی مردم از طریق اخذ تصمیمات عالمانه بهدوراز احساسات و جنجالهای مرسوم، مردم را نسبت به آینده کشور امیدوار کنند که به فرموده رهبر معظم انقلاب مجلس شورای اسلامی باید مجمع نخبگان جامعهٔ اسلامی است.
در پایان توجه همه بزرگواران را به خاطرهٔ آموزندهای از رهبر معظم انقلاب که در تاریخ سوم تیرماه ۱۳۸۸ در دیدار با نمایندگان مجلس هشتم بیان فرمودند جلب مینمایم.
"من یادم هست زمان ریاست جمهوری یکبار رفتم مجلس برای یک موضوعی، یک سخنرانی در مجلس داشتم؛ سخنرانی طولانی و مفصلی هم شد. یکی از نمایندگان که با ما دوست هم بود، اما زاویه داشت دیگر - ازلحاظ افکار سیاسی، یک زاویهای با ما داشت؛ که آنوقتها میدانید یک مقداری برخوردها تندوتیز بود - از آن ته مجلس هی شروع کرد با صدای بلند حرف زدن؛ به قول آقایان پارازیت دادن. من میگفتم خوب، برادر عزیز! من حرفهایم را میزنم، شما هم قبول نکن؛ اینکه اشکالی ندارد. ساکت میشد، اما بعد از یکلحظهای باز صدایش را بلند میکرد. او را بعد دیدم، گفتم شما چرا اینجوری میکنید؟ خوب، حرف را گوش کنید؛ بعد هم بیایید شما بایستید آنجا - مجلس است، مال شماست - حرف خودتان را بزنید. من که آمدم حرف بزنم، رئیسجمهورم، میروم بیرون؛ مجلس در اختیار شماست؛ هرچه خواستید، بگویید. گفت نه، نکتهاش این است که شما وقتی میگویید، در دل بعضیها اثر میگذارید؛ من میخواهم از همین اثر جلوگیری کنم! خوب، اینیک روشی است؛ اما به نظر من روش مجلس شورای اسلامیِ مجمع نخبگان جامعهٔ اسلامی نیست"
منبع: مشهد فوری
196
ارسال نظر