عفاف مقدم بر حجاب

عفاف جزو مستقلات عقلیه است یعنی عقل به تنهایی از درک آن عاجز نیست و همه افراد دارای عقل سلیم آن را می‌فهمند و دوست دارند. معتقد هستم اگر در 40 سالی که از انقلاب اسلامی می‌گذرد بر مسئله عفاف تاکید بیشتر می‌شد، کسی با آن مخالفت نمی‌کرد و در پرتو عفاف نیز حجاب به صورت اتوماتیک و خودکار در جامعه میسر می‌گشت اما در طی این سال‌ها تنها بر مسئله حجاب مانور داده شد در حالی که همه حجاب را نمی‌فهمند.

از سال 1314 که کشف حجاب رضاخانی اتفاق افتاد تا سال 57 که انقلاب اسلامی پیروز شد نزدیک به 43 سال مردم به بی‌حجابی عادت کرده بودند و قبه این عمل برای آن‌ها ریخته شده بود بنابراین برای اینکه مردم به اهمیت حجاب پی ببرند به زمان نیاز داشتند در حالی که سال 60 دولت وقت با یک بخشنامه قصد داشت یک شبه جامعه را با حجاب کند. نتیجه این عمل غلط نیز نهایتا به این مسئله ختم شد که علاوه بر اینکه موفقیتی به دست نیامد مسئله عفاف نیز مورد غفلت قرار گرفت و بی‌عفتی در جامعه زیاد شد.

حجاب را به سادگی نمی‌توان در جامعه جا انداخت ولی عفاف، صداقت، عدالت را به سادگی می‌توان بر آن تاکید و مردم را با خود همراه کرد اگر بعد از انقلاب در حرکات فرهنگی جامعه بر کلماتی از اخلاق، متون دینی که پیغمبران بر آن مانور داده‌اند کار می‌کردیم مسئله حجاب خیلی آسان حل شده بود.

تمام پیغمبران بر مستقلات عقلی مانند: راست‌گویی، عدالت، صداقت، امانت داری و نفی ظلم تاکید کرده‌اند اما اکنون شاهد این هستیم که در جامعه ما عدالت وجود ندارد و زمانی که مردم می‌بینند عدالتی که طی این 40 سال انتظارش را داشتند محقق نشده است حجابشان هم شل می‌شود.

منبع: مشهد فوری

196