سیستم تربیتی، آموزشی و فرهنگی کشور باید در خدمت کارآفرینی و اشتغال باشد
جلیل معماریانی، مدیرعامل مجتمع فرهنگی انتشاراتی کتاب پردازان
برای بررسی مسئله اشتغال در جامعه باید چندین مولفه از قبیل: معنای اشتغال، شاخصهای اشتغال، زیرساختهای اشتغال، اولویتهای اشتغال، جایگاه اشتغال در جامعه، نسبت اشتغال به رشد در ابعاد مختلف و زمان آمادگی فرزندان برای اشتغال را باید در نظر گرفت.
بنابراین روی شبکهای از مسائلی که به اشتغال بر میگردد باید کار شود اما اکنون، سطحیترین لایه که اسم آن شغل و درآمد است و عمدتا در فضای استخدام دولتی هم شکل میگیرد فرهنگ شده است . مسیر رسیدن به مشاغل دولتی نیز غالبا از طریق دانشگاه و کنکور اتفاق افتد و با توجه به سهمیه بسیار اندک سیستمهای اشتغال دولتی طبیعتا به بحران میرسیم و بسیاری از رشتههایی که میتوانند اشتغالزا باشند در این چرخه وقتی قرار میگیرند به رشتههای کاملا خنثی و منفی تبدیل خواهند شد
به عنوان مثال: بیشترین آمار بیکاری کشور ما در حوزه کشاورزی است در حالی که یکی از مهمترین بخشهای مورد نیاز جامعه در این حوزه قرار دارد همچنین در حوزه توریست و گردشگری و رشتههای مرتبط با کارآفرینی، رشتههای تحصیلی به اندازه نیاز وجود نداشته و سیستمهای تربیتی خانواده و اجتماع در ارتباط با کارآفرینی توزیع مناسبی ندارد علاوه بر این رسانهها در حوزه اشتغال و کارآفرینی دارای عملکرد بسیار ضعیفی هستند.
علیرغم اینکه توزیع در حوزه اشتغال کاملا نامنظم و ناعادلانه بوده اما انتظار ما اشتغال است در واقع شاهد یک نوع نابه سامانی سیستمی در حوزه تفکر، اندیشهورزی، طراحی، برنامهریزی، اجرا و نظارت هستیم بنابراین باید به این موارد به صورت سیستمی پرداخته شود.
به این نکته لازم است توجه داشت که باید فرزندانمان را از دوران کودکی و نوجوانی با فضای کارآفرینی تربیت کنیم تا از همان سنین کم یاد بگیرند تولید و ثروت آفرینی کنند و سپس متناسب با آن، اهدافی را برای بچهها باید در نظر گرفت که در بستر این اهداف حتی به دین هم برسند یعنی دین، تربیت و فرهنگ را تنها جملات و الفاظ فانتزی احساس نکنند.
در حوزه اقتصاد و نگرشهای اقتصادی نظم درستی وجود ندارد یعنی تعابیری مانند: زهد، قناعت، توکل و انواع کلماتی که میتواند به اشتغال کمک کند را با یک نگاه منفی به آن مینگریم در واقع اینها مسائلی بوده که عمدتا در چالشهای فرهنگی، تربیتی و آموزشی مربوط به اشتغال است و باید به آن پرداخته شود. سیستم تربیتی، آموزشی و فرهنگی کشور ما باید زمینه ساز کار آفرینی و اشتغال باشد و از همه مهمتر باید باورمندی انسان، خود آگاهی و مهارتهای مختلفی که او نیاز دارد شکل گیرد تا فرهنگ کار جمعی و تیمی و روحیه تعاون و همدلی در اجتماع به وجود آید و سرمایهها بیکار نمانند همچنین باید دولت مردان هم به اقتصاد مقاومتی روی بیاورند و یک سبک زندگی دینی و ایرانی که هر آنچه در حوزه اشتغال نیاز داریم در این سبک موجود است به وجود آید.
منبع: مشهد فوری
196
ارسال نظر