اجحاف به خبرنگاران و بازنشستگان مشاغل سخت در همسان‌سازی حقوق

عمری را قلم زدند، از همه جا و همه کس نوشتند، تا حقی ضایع نشود. مشکلات و تنگناهای مردمی و دولتی را بازگو کردند به عدالت تا نه سیخی بسوزد و نه کبابی چرا که آموخته‌اند براساس انصاف عمل کنند.
پس جز انصاف هم بر نمی‌تابند، چرا که معتقدند حسب رسالت و کار حرفه‌ای در خبر، اظهار نظر شخصی ممنوع، در گزارش، طرفین را ببینند و دیواری را یک طرفه، گل نکنند و رعایت دیگر اصول علمی کار خود، پس انتظارشان از دیگران نیز چنین است، خاص این که مدیر و مسئولی باشند.
این که از قانون مشاغل سخت و زیان‌آور، رای به تفسیر دهند کاری ناصواب است حال آن که بر اساس قانون، هر سال کار شاغلان این مشاغل، یک و نیم برابر محاسبه و هر ۲۰ سال، ۳۰ روز پرداخت حقوق به دنبال دارد.
نیک می‌دانیم که تشخیص شغل سخت و زیان‌آور نظیر خبرنگاری، معدن کاری و ... هم حاصل رای کمیته‌ای است متشکل از نمایندگان کارگران، کارفرمایان، دولت و تامین اجتماعی، رای محکم و با پشتوانه‌ای که نقض آن فقط با دیوان عدالت اداری است و بس، پس یعنی، الزام.
حال تامین اجتماعی در طرح همسان یا متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان، بر چه استدلالی، سال‌های بیمه پردازی را همان ۲۰ سال می‌داند موضوعی است مبهم، چرا که باید بپذیرد همین کارگرانی را که پس از ۲۰ سال تلاش، با جسم و روح فرسوده و به حکم قانون، بازنشسته کرده است بر خلاف اطلاق سابقه ارفاقی، ارفاقی در دریافتی‌هایشان به کارفرما نکرده و تا چهار درصدها را نگرفته، کارگر را ترخیص نکرده است.
جان سخن این که به حمایت و دفاع از همکاران خود آن هم در هفته‌ای که به یاد شهید، صارمی که ناجوانمردانه و مظلومانه در خارج از کشور به شهادت رسید و این روزها به نامش و یادبود خبرنگار، مزین شده است و نیز دیگر کارگران شریفی که در مشاغل سخت و زیان‌آور، بازنشسته شده‌اند نادیده گرفتن سال‌های با ضریب یک ونیم خدمتشان به نوعی بی‌عدالتی و اجحاف به این اقشار اثرگذار زحمتکش و بی‌توقع است.
امید که مسئولان تامین اجتماعی به طور خاص و وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و هیئت‌های امنا و مدیر سازمان تامین اجتماعی، متناسب‌سازی را برای بازنشستگان مشاغل سخت و زیان‌آور به واقعیت و عدالت نزدیک کنند.

منبع: مشهد فوری

196