خانگی ترین یلدایی که می‌شناسیم!

به گزارش مشهد فوری ، متن پیش‌رو یادداشت غلامرضا بنی اسدی، روزنامه نگار مشهدی است در نقد دورهمی‌های شب یلدا در روزهای کرونایی:

مردمانیم و باید مردمی کنیم با یک دیگر. باید آنچه برای خویش می‌خواهیم را برای دیگران هم بخواهیم. این درس دین ماست. مایی که دورهم بودن را برای خود یک حق می‌دانیم باید که به کسانی هم فکر کنیم که دورهم ماندن ما باعث دور از هم شدن شان می‌شود و نرسیدن به حق با خانواده بودن. این را عرض کردم تا توجه بدهم خودمان را به یک تصویر گویا تر از یک کتاب. احتمالا می‌دانید روزهای منتهی به شب یلدا یک تصویر در رسانه‌های مختلف کار شد که تکلیف را مشخص کرد. عکس روایت صادقانه دیدار کودک خردسال بود با مادر پرستار از فاصله‌ای حدود دومتری که نرده‌ای هم میان شان قرار داشت. این عکس، بازخوانش گسترده‌ای در فضای مجازی داشت و بازخورد قابل احترامی هم در میان مردم.

فکر می‌کنم بسیاری از افراد با دیدن آن تصویر، تصمییم شان را گرفتند تا در یلدای 99، نمره 20 مروت و رواداری بگیرند. جوانمردی با جامعه و رواداری با کادر درمان که جان خود را به میدان خطر آورده‌اند تا جان ما سالم بماند. حقیقتا بزرگند سلامت بانان و عزیزند خانواده هایی که لحظات را با سلام و صلوات می‌شمارند تا عزیزشان به خانه برگردد. به حرمت اینان هم که شده باید همدلی را بدون همنشینی نوشت. باید به دیگران هم یادآور شد که برای با هم بودن، این یلدا را -استثنائا- باید دور از هم باشیم. واقعا با هم بودن، ما را برای همیشه دور از هم می‌تواند بکند. می‌تواند یک دنیا فاصله بیاندازد بین ما ها. یک دنیا نه از این سر تا آن سرش که از یک دنیا به دنیای دیگر.

فکر می‌کنم اگر با دیگران هم میلی نداشته باشیم باز حاضر نخواهیم بود کاسه عمر خود و عزیزان مان را به دیوار تغافل بکوبیم و بشکنیم. پس اگر فقط به خود هم فکر می‌کنیم باز باید در خانه بمانیم. لج بازی وقتی هزینه‌اش سلامت آدم باشد، بالاتر از جهالت است و مباد که در جهان دانشوران به جهالت بیفتیم.

باری، شب یلداست و از قدیم سخن به مهر رفته است و بسیاری از کدورت‌ها در این شب به برکت صله رحم از دل‌ها شسته شده است. عزیز هم باید داشته شود یلدا. اما به این مهم هم توجه کنیم که شرایط بهداشتی و درمانی ما مثل دوران جنگی است. واقعیت این است که در جنگ تمام عیار با کرونا هستیم. خوب می‌دانیم کسی در زمان جنگ اگر باعث تقویت دشمن شود -به هر شکلی که باشد- به شدیدترین وجه با او برخورد می‌شود. امروز هم باید با کسانی که عامدانه و عالمانه باعث گسترش ویروس و مرگباری کرونا می‌شوند، جوری برخورد کرد که چنان بازدارنده باشد که آنان را به واقع سر جایشان چنان بنشاند که نتوانند لحظه‌ای برخیزند.

این برخورد را ویژه باید در باره باغ‌ها و تالارهایی که مخفیانه با برگزاری مراسم به سلامتی مردم نیشخند می‌زنند، انجام داد. بگذریم، در آستانه شب چله، کام‌ها تلخ نشود فقط مراقب باشیم و با ماندن در خانه، به سلامت خود و توسعه سلامتی در جامعه کمک کنیم. این ملی ترین و دینی ترین رفتاری است که باید- این روزها- بدان اهتمام داشته باشیم.

منبع: مشهد فوری

315