چرا حواسمان به درگذشت شاخصترین دوتارنواز هرات نبود؟
محض خاطر «گدامحمد هروی» و اسپایدر گوگل!
مسعود نبیدوست، پژوهشگر فرهنگ عامه
به گزارش مشهد فوری ، متن پیشرو یادداشت مسعود نبیدوست، روزنامه نگار و پژوهشگر فرهنگ عامه است، درباره گدامحمد هروی، شاخصترین دوتار نواز هرات:
چند روز پیش «گدامحمد هروی» از دار دنیا رفت. برای همیشه. اسمش اما به گوش ما آشنا نیست انگار. لابد به خاطر همان خط نازک فرضیِ روی نقشه که 163سال پیش از این، به ضرب و زور اسلحه انگلیسها بین ما و هرات کشیدهاند. به قول محمدکاظم کاظمی «شمشیر روی نقشه جغرافیا دوید/ اینسان برای ما و تو میهن درست شد...»
راستش فکر میکردم قرار است به واسطه همین خبر تلخ هم که شده، لااقل یکی دو روزی کلیکخوره نام «گدامحمد» تکانی به خودش بدهد.
حاصل گوگل را اما وقتی دنبال میکنم، میبینیم در تمام سایتهای فارسیزبان، دو جمله شسته رُفته استخواندار درباره شاخصترین دوتارنواز هراتی دست کسی را نمیگیرد. هر چه هست از «شفقنا» و «زرنجنیوز» به گمانم، تا خبرخوانهای دوزاریِ مجازی که هر خبر الکیای را هم بهذوق دست به دست میکنند، سر تا ته متن همهشان کپیِ دستچندم همان متن بیاطلاعاتِ بیبیسی فارسی است؛ چهار خطِ لاغر مردنی که فقط تهش دست آدم بیاید این پیرمرد، دوتار و رباب میزده و از قضای روزگار بدکی هم نمیزده انگار.
یک بار یادم نمیآید کدام فهمیدهای گفته بود: افغانها را از صفحه حوادث بکشید بیرون. راست هم گفته بود. ما درباره شبیهترین آدمهای دنیا به خودمان، جز در صفحه حوادث روزنامهها، چیز دندانگیری ننوشتهایم. آنجا بوده که «تبعه بیگانه» و «افاغنه» را سر دست گرفتهایم و کلی دادار و دودور که «دیدید گفتیم؟»... و از این حرفها. حاصلش اینکه رهنورد زریاب و فضلالله قدسی و دُرمحمد کشمی که هیچ، نام محمد کاظم کاظمی و ابوطالب مظفری و نسیم خوشنواز هم برای اهل ادب و ادبیات و هنرمان بیگانه است.
بگذریم. به تجربه ثابت شده با این غُرغُرهای فرهنگی چیزی تغییر نمیکند. تنها فایده این چند خط هم شاید این باشد که اسپایدر گوگل دستش بیاید توی این متن دوبار اسم «گدامحمد هروی» آمده. این هم سومین بارش: گدامحمدهروی.
منبع: مشهد فوری
318
ارسال نظر