تیراندازی در خیابان‌ها؛ گزارش میدانی روزنامه هم‌میهن از روز سیزدهم اعتراضات

روزنامه  هم‌میهن نوشت: جمعه‌شب نیز شهرهای مختلف باز هم شاهد اعتراضات گسترده بود. مشهد مانند دیگر شهرها در این شب در محله‌های مختلف شاهد اعتراضات بود. رشت هم یکی از شهرهایی بود که تنش در آن بسیار بالا بوده و حتی شائبه کشته شدن چند ده شهروند هم مطرح شده بود. کرمانشاه و بروجرد هم جزو شهرهایی بودند که خبرها حاکی از کشته‌شدن برخی شهروندان است.

در اصفهان و شهرهای اطراف آن نیز شرایط جنگی در خیابان‌ها حاکم بوده و معترضان لحظات تلخی را تجربه کرده‌ و از کشته شدن برخی از آنها خبر رسیده است. این شائبه زمانی قوت گرفت که اتمام حجت‌ها شده و تهدید معترضان توسط رسانه ملی، اینطور برداشت شده که «صداوسیما با زبان بی‌زبانی اعلام کرده اگر امشب بیرون بیایید، خون‌تان پای خودتان است.»

قطع اینترنت، قطع‌ موبایل‌ها در ساعاتی و قطع کامل ارسال پیامک چند شبانه‌روز گذشته اتفاق افتاد. اخباری هم مبنی بر انفجار بمب‌های صوتی در برخی از نقاط پایتخت منتشر شده است.

التهاب اعتراضات که از بازار تهران شروع شد حالا به روز سیزدهم رسیده و نه‌تنها هنوز فروکش نکرده، بلکه در برخی مناطق بر جمعیت تجمع‌کنندگان افزوده شده است. این در حالی است که عصر روز جمعه اطلاعات سپاه، پلیس و دیگر نهادها هشدارهای لازم را داده بودند و به قول غلامحسین محسنی‌اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه اتمام حجت کردند که هیچ مماشاتی در کار نیست. شامگاه جمعه نیز مانند روز قبل، حوالی ساعت 19 تلفن‌های همراه در بسیاری از نقاط تهران و دیگر شهرهای کشور قطع شدند. 

آماری که منتشر شد و نشد

هیچ آمار دقیق و رسمی از بازداشت‌شدگان، جانباختگان و حتی آمار تقریبی از میزان تجمع‌کنندگان منتشر نشده و به نوعی می‌توان گفت که آمارها جسته و گریخته و غیرقابل استناد است. در این میان که کمتر آماری از جانباختگان معترض منتشر می‌شود، خبرگزاری تسنیم آمارهایی از نیروهای نظامی کشته شده در شهرهای مختلف را منتشر کرده است: «سیدکاظم موسوی، رئیس کل دادگستری استان قم از جانباختن 2 پلیس با 40 ضربه چاقو خبر داده است. عباس نجفی، دادستان مرکز استان همدان از جانباختن یکی از شهروندان همدانی خبر داده است. 6 نیرو در کرمانشاه جانباخته‌اند. پلیس لرستان از دستگیری 100 نفر خبر داد.»

مرکز شهر تهران سوت و کور بود

«ای لشکر صاحب زمان آماده باش، آماده باش» این آهنگی است که از بلندگوهای دو متری برای مانور نظامی در خیابان‌های انقلاب و آزادی پخش می‌شد. وانتی با بلندگوهای دومتری جلو و چند ده موتور پشت آن با شعار دادن پشت آن حرکت می‌کردند و هرازچندگاه هشدارهایی مبنی بر اینکه دیگر مماشاتی نخواهد شد هم از این بلندگوها به گوش می‌رسید. مرکز شهر تهران (میدان انقلاب و ولیعصر، خیابان انقلاب، میدان فردوسی، خیابان کارگر، خیابان یوسف‌آباد، فاطمی و...) تقریباً اجازه هیچ تجمعی داده نشد و هر تجمعی در ابتدا پراکنده می‌شد.

این استراتژی جدید باعث شد که جمعیت به دیگر نقاط شهر تهران بروند. خیابان پیروزی یکی از شلوغ‌ترین خیابان‌ها بود و پربیراه نیست اگر بگوییم سیل جمعیت با شعارهای مختلف به سمت میدان شهدا روان بود. چند گاز اشک‌آوری که به سمت معترضان شلیک شد هم نتوانست آنها را متفرق کند و جمعیت بدون توجه به این موضوع به راه خود ادامه می‌داد. درگیری‌های بسیاری در این میان اتفاق افتاد.  شاهدان عینی در تهرانپارس هم از جمعیت بالای تجمع‌کنندگان می‌گویند که گفته می‌شود برخی از آنها مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند، اما خود را از مهلکه نجات دادند و حتی به بیمارستان هم مراجعه نکردند تا از بازداشت هم جان سالم به در برند.  

تجمعات در شهرری 

شهرری هم از آن مناطق تهران بود که بی‌توجه به هشدارهای جمعیت حضور داشتند. اما تفاوت جمعیت معترض در شهرری این بود که بسیاری از آنها قشر مذهبی هستند. گاز اشک‌آور در این منطقه هم نتوانست جمعیت را متفرق کند و در نهایت آخر شب با شلیک گلوله‌ و ساچمه بالاخره این جمعیت متفرق شدند.

تجمعات در غرب تهران

شاید بتوان گفت که پونک و سعادت‌آباد جمعه‌شب درگیر جنگ خیابانی بود. از یک طرف نیروهای ضدشورش از سوی دیگر معترضان خشمگین از شرایط کنونی، آشوب در این منطقه را افزایش داده بود. علاوه بر آن میدان صادقیه نیز پر بود از نیروهای ضدشورش. دور میدان صادقیه و خیابان‌های اطراف تحت سیطره آنها بود. یکی از استراتژی‌های نادرست در این منطقه، بستن بزرگراه اشرفی اصفهانی است که باعث شد ورودی جلال‌ آل‌احمد هم بسته شود و خودروها به سمت آیت‌الله کاشانی هدایت می‌شد.

در خیابان آیت‌الله کاشانی مخازن زباله در خیابان افتاده بود و سنگ‌های کف خیابان از اتمام یک جنگ خیابانی حکایت داشت. بلوار اباذر تنها راه رسیدن به اتوبان حکیم بود که توسط معترضان بسته شده بود تا نیروهای ضدشورش نتوانند به آنها حمله کنند و ترافیک‌ بسیار سنگینی را در این بلوار و آیت‌الله کاشانی ایجاد کرده بود. در بلوار اباذر معترضان با کوبیدن روی میله‌های کنار خیابان و مخازن زباله ریتمی برای شعارهای خود ساخته بودند. شلیک گاز اشک‌آور نیز در این منطقه معترضان را متفرق نکرد. ورودی بلوار اباذر به حکیم نیز با ترافیک بسیاری روبرو بود. از بالای پل مشخص بود که یک ساختمان آتش گرفته است. اما تمام تلفن‌ها قطع بود و امکان تماس با 125 وجود نداشت. افرادی که از تلفن‌های ثابت با 125 تماس گرفتند هم از عدم پاسخگویی می‌گفتند. دو خودرو نیز در این منطقه در آتش می‌سوخت.