نتیجه بازی اسپانیا و آرژانتین در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ (۲۹ تیر ۱۴۰۵) | تاجی که فقط برازنده اسپانیا بود

صد و چهارمین و آخرین مسابقه جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی میان اسپانیا و آرژانتین برگزار شد که دو تیم نیمه نخستی محتاطانه و کم‌فروغ را پشت سر گذاشتند. نیمه‌ای که بیش از هر چیز تحت تأثیر حساسیت فینال و ترس از اشتباه بود. هر دو تیم تلاش کردند با کمترین ریسک ممکن بازی کنند و همین موضوع باعث شد موقعیت‌های خطرناک چندانی روی دروازه‌ها شکل نگیرد.

اما با آغاز نیمه دوم، جریان مسابقه کاملاً تغییر کرد. اسپانیا با تکیه بر فوتبال مالکانه و پاس‌های کوتاه و منظم خود، نبض بازی را در اختیار گرفت. شاگردان دلافوئنته با حفظ توپ و گردش سریع آن، ابتکار عمل را کاملاً در دست گرفتند و آرژانتین را برای دقایق طولانی در نیمه زمین خود نگه داشتند.

در سوی مقابل، آرژانتین که تحت فشار حملات و مالکیت اسپانیا قرار گرفته بود، عقب‌تر از همیشه دفاع کرد و برنامه خود را روی بستن فضا‌ها و استفاده از ضدحملات بنا گذاشت. آلبی‌سلسته امیدوار بود با یک انتقال سریع و استفاده از فضا‌های پشت مدافعان اسپانیا، روند بازی را به سود خود تغییر دهد، اما تا پایان بازی با خلق موقعیت جدی نشده است.

در شرایطی که بازی با تساوی در ۹۰ دقیقه قانونی دنبال می‌شد، هر دو تیم در دقایق پایانی تلاش کردند از آخرین فرصت‌های خود برای رسیدن به گل قهرمانی استفاده کنند، اما مهم‌ترین اتفاق مسابقه در دومین دقیقه وقت‌های تلف‌شده رخ داد. انزو فرناندز که پیش‌تر یک کارت زرد دریافت کرده بود، با خطا روی پائو کوبارسی دومین اخطار خود را از داور گرفت و در دقیقه ۲+۹۰ از زمین مسابقه اخراج شد تا آرژانتین حساس‌ترین دقایق فینال را ۱۰ نفره دنبال کند.

با وجود این اتفاق، اسپانیا نتوانست از برتری عددی خود در دقایق باقی‌مانده بهره ببرد و تلاش‌های دو تیم ثمری نداشت تا فینال جام جهانی با تساوی بدون گل در پایان ۹۰ دقیقه، به وقت‌های اضافه کشیده شود.

در آغاز وقت‌های اضافه، جریان بازی بیش از گذشته به سود لاروخا پیش می‌رفت. اسپانیا که حالا یک بازیکن بیشتر در زمین دارد، با فشار همه‌جانبه و حملات پیاپی تلاش می‌کند پیش از رسیدن بازی به ضربات پنالتی، قفل دروازه آرژانتین را بشکند. در مقابل، آلبی‌سلسته با وجود ۱۰ نفره بودن، با دفاعی فشرده و فداکارانه سعی دارد موج حملات اسپانیا را مهار کند و بازی را به ضربات پنالتی بکشاند، جایی که شاید آخرین شانس این تیم برای حفظ عنوان قهرمانی جهان باشد.

فشار بی‌امان اسپانیا سرانجام در دقیقه ۱۰۶ به نتیجه رسید. حمله‌ای حساب‌شده و سریع از سوی لاروخا با ضربه نهایی فران تورس همراه شد تا توپ در میان انفجار شادی هواداران اسپانیا به تور دروازه آرژانتین بچسبد. گلی که بوی قهرمانی می‌داد و ورزشگاه را غرق در هیجان کرد.

پس از این گل، آرژانتین که از دقیقه ۹۲ با اخراج انزو فرناندز ۱۰ نفره شده بود، دیگر چیزی برای از دست دادن نداشت. شاگردان لیونل اسکالونی با وجود یک بازیکن کمتر، تمام توان خود را برای بازگشت به بازی به کار گرفتند. یاران لیونل مسی با حملات پیاپی و ارسال توپ به محوطه جریمه اسپانیا تلاش کردند گل تساوی را به ثمر برسانند و رؤیای دفاع از عنوان قهرمانی را زنده نگه دارند، اما دفاع منسجم لاروخا و ایستادگی بازیکنان این تیم اجازه نداد دروازه‌شان فرو بریزد.

با به صدا درآمدن سوت پایان، بازیکنان اسپانیا در میان اشک، لبخند و فریاد شادی روی چمن ورزشگاه جشنی فراموش‌نشدنی برپا کردند. نسلی که در تمام طول تورنمنت با فوتبال مالکانه، نظم تاکتیکی و شخصیت مثال‌زدنی تحسین شده بود، در مهم‌ترین شب فوتبال جهان نیز شایستگی خود را ثابت کرد و جام را بالای سر برد.

در سوی دیگر میدان، بازیکنان آرژانتین با چشمانی اشکبار روی زمین نشستند. رؤیای تکرار قهرمانی جهان تنها چند دقیقه با آنها فاصله داشت، اما اخراج انزو فرناندز و فشار سنگین اسپانیا سرنوشت فینال را تغییر داد. لیونل مسی، اسطوره‌ای که آخرین حضورش در جام جهانی را تجربه می‌کرد، این بار نتوانست پایان رؤیایی دیگری برای دوران پرافتخار خود رقم بزند.

اسپانیا با برتری یک بر صفر برابر آرژانتین، برای دومین بار در تاریخ خود قهرمان جام جهانی شد، قهرمانی‌ای که نه با شانس، بلکه با فوتبالی چشم‌نواز، صبر، شخصیت و شایستگی به دست آمد تا لاروخا بار دیگر نام خود را در تاریخ فوتبال جهان جاودانه کند.