انباشتگی محرومیت دلیل تبعات منفی فرهنگی در حاشیه شهر مشهد

به گزارش سایت رصد اخبار مشهد ، دکتر یوسفی استاد دانشگاه فردوسی مشهد گفت: حاشیه نشینی در میان مجموعه مسائل شهر مسئله کانونی و محوری است و از حاشیه نشینی دو نوع تلقی داریم حاشیه اقتصادی یعنی کسانی که از نظام تقسیم کار اقتصادی شهر کنار گذاشته شده و درگیر مشاغل کاذب و مسائل و چشم انداز مبهم شغلی دارند.

وی افزود: دومین تلقی از حاشیه نشینی ایجاد حاشیه اجتماعی است که شامل تجمع افرادی است در حاشیه که از نظام اجتماعی منزوی شده اند و کنار گذاشته شده اند و البته هر دو نوع حاشیه اقتصادی و اجتماعی نوعی محرومیت است.

وی با ییان اینکه افراد دارای وضعیت اقتصاد یو اجتماعی نامناسب به مناطق ارزان سوق داده می شوند تا هزینه کمتری را و زندگی ساده ای تدارک ببینند؛ افزود: ممکن است حاشیه نشینی سکونت در مناطق حاشیه نباشد و ایجاد حاشیه نشینی در بستر اقتصادی و اجتماعی و در داخل شهر هم ممکن است شکل بگیرد مانند محلات ابکو، انتهای وکیل اباد و قسمتی از اب و برق حاشیه نشینی در کنار منطقه برخوردار شکل گرفته است.

وی در بخشی از سخنانش تصریح کرد: حتی منطقه ثامن هم نوعی حاشیه نشینی را دارد.

یوسفی با بیان اینکه جمعیت مهاجر به شهر ها با دغدغه معیشتی می آیند؛ افزود: عمدتا این افراد از مهاجرین روستا به شهر هستند و در میان شهرهای بزرگ بیشتر جاذب هستند؛ گاهی این افراد برای داشتن محدودیت در نقاط مبدا مثل مدرسه یا شبکه بهداشت به نفع فرزندانشان مهاجرت می کنند.

وی گفت: همه مهاجران با نوعی محرومیت و مضیقه ای روبرو هستند و عمدتا کسانی که درگیر مواجهه با این شرایط هستند به سمت شهر ها می آیند.

وی ادامه داد: مهمترین معضل سیاستگذاری در شورای فعلی فقدان نقشه راه روشن است و این شورا درگیر اقدامات کوتاه مدت این حوزه شد که اتلاف منابع را بدنبال داشت.

22