نامه های باستانی برای نواده های دور

به گزارش سایت مشهد فوری، ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺩﻭﻡ ﻭ ﺳﻮﻡ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻣﻴﻼﺩ، ﺑﺴــﻴﺎﺭ ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻛﻪ ﭘﺎﺭ ﺕﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﻟﺖ ﭘﺎﺭﺳﺎﻭﺍ)ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ( ﺳﺎﻛﻦ ﺷــﻮﻧﺪ، ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ ﻣﺤﻠﻰ ﺩﺭ ﺍﻳــﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣ ﻰﻛﺮﺩ ﻩﺍﻧﺪ ﻛــﻪ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﭼﻨﺪﺍﻧــﻰ ﺍﺯ ﺁ ﻥﻫﺎ ﻭ ﺯﻧﺪﮔ ﻰﺷــﺎﻥ، ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ. ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻣ ﻰﺩﺍﻧﻴﻢ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣ ﻰﺷﻮﺩ: ﺁ ﻥﻫﺎ ﻓﻠﺰ ﺭﺍ ﻣ ﻰﺷﻨﺎﺧﺘ ﻪﺍﻧﺪ. ﻳ ﻚﺟﺎ ﻧﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺨﺴــﺘﻴﻦ ﻧﻤﻮﻧــﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺳــﺘﺎﻫﺎ، ﺩﺍﻣﺪﺍﺭﻯ ﻣ ﻰﻛﺮﺩ ﻩﺍﻧﺪ. ﺑﻪ ﺷﻜﺎﺭ ﻣ ﻰﺭﻓﺘ ﻪﺍﻧﺪ ﻭ ﻣ ﻰﻛﻮﺷﻴﺪ ﻩﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﻠ ﻒﺧﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺍﻫﻠﻰ ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻳ ﻚﺟﺎ ﻧﺸــﻴﻦ، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺳــﺎﻛﻨﺎﻥ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺎﻻ، ﺷﻬﺮﻫﺎﻳﻰ ﺑﺰﺭگ ﻭ ﺷﻠﻮﻍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﺎﻯ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳــﺖ؛ ﺷﻬﺮﻫﺎﻳﻰ ﻣﺜﻞ ﻣﺸﻬﺪ ﻭ ﻧﻴﺸﺎﺑﻮﺭ. ﺳــﺮﺯﻣﻴﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭﻩ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻣﻴﻼﺩ، ﺍﻳﺎﻟﺖ »ﭘﺎﺭﺕ«، »ﭘﺎﺭﺗﺎﻭﺍ« ﻳﺎ »ﭘﺎﺭﺳﺎﻭﺍ« ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ، ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻝ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺩﺍﻫﺎ)ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﺮﻗﻰ ﺗﺮﻛﻤﻨﺴــﺘﺎﻥ ﻓﻌﻠﻰ(، ﺍﺯ ﻣﺸــﺮﻕ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺳــﻮﻯ ﻫﺮﻳﻮﻩ)ﻫﺮﺍﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻛﺸﻮﺭ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ(، ﺍﺯ ﺟﻨﻮﺏ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺍﻣﺎﻧﻴﺎ)ﻛﺮﻣﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ( ﻭ ﺍﺯ ﻣﻐﺮﺏ ﺑﻪ ﺍﻳﺎﻟﺖ ﻣﺎﺩﻫﺎ)ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻏﺮﺑﻰ( ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻮﺩ. ﺳﺎﻛﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻭﺳﻴﻊ، ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨ ﻪﻫﺎﻯ ﻛﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﭼﺸﻤ ﻪﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﻊ ﺧﺮﻡ)ﺭﺷﺘﻪ ﻛﻮﻩ ﺑﻴﻨﺎﻟﻮﺩ( ﮔﻮﺷ ﻪﻫﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﺮ ﺭﻣﺰ ﻭ ﺭﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺳﻨﮕﻰ، ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﻧﺪﻳﺪ ﻩﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ، ﺑﻪ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘ ﻪﺍﻧﺪ. ﺁ ﻥﻫﺎ ﺭﻭﻯ ﺳﻨ ﮓﻫﺎ ﻭ ﺻﺨﺮ ﻩﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﺗﺼﺎﻭﻳﺮﻯ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﺷﻜﺎﺭ ﻭ... ﺭﺍ ﻧﻘﺎﺷﻰ ﻛﺮﺩ ﻩﺍﻧﺪ. ﺑ ﺰﻫﺎﻯ ﻛﻮﻫﻰ ﺑﺎ ﺷﺎ ﺥﻫﺎﻯ ﺗﺎﺑﻴﺪﻩ، ﻣﺮﺩﺍﻧﻰ ﺑﺎ ﻛﻤﺎ ﻥﻫﺎﻳﻰ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻭ..

ﭘﻨﺠﺮ ﻩﺍﻯ ﺑﻪ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻯ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﺳــﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎﻯ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻣﺸــﻬﺪ، ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻛﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻛﻞ ﻣﻴﺮﺍﺙ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ، ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺩﺳﺘﻰ ﻭ ﮔﺮﺩﺷــﮕﺮﻯ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺭﺿﻮﻯ، ﺩﺳ ﺖﻛﻢ 0005 ﺳﺎﻝ ﻗﺪﻣﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻯ ﺑﺮﻣ ﻰﮔــﺮﺩﺩ ﻛﻪ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻣﺎ ﻫﻨــﻮﺯ ﺧﻂ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﺳــﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ ﻭﺳﻴﻌﻰ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﻣﺸﻬﺪ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻃﺮﻗﺒﻪ ﻭ ﺷــﺎﻧﺪﻳﺰ ﭘﺮﺍﻛﻨﺪ ﻩﺍﻧــﺪ. ﺍﻳﻦ ﻧﻘ ﺶﻫﺎﻯ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺳﻨ ﮓﻫﺎ ﻛﻨﺪﻩ ﺷﺪ ﻩﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ »ﺩﻳــﺰﺩﺭ« ﺩﺭ ﺟﻨــﻮﺏ ﻏﺮﺑﻰ ﺷــﻬﺮ، ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﺟﺎﺩﻩ ﻣﺸﻬﺪ ﺑﻪ »ﺷــﺎﻧﺪﻳﺰ« ﺁﻏﺎﺯ ﻣ ﻰﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﭘﺮﺍﻛﻨﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ »َﻛَﻤﺮَﻣﻘﺒﻮﻻ« ﺩﺭ »ﻃﺮﻗﺒﻪ« ﻣ ﻰﺭﺳــﻨﺪ ﻭ ﺑــﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﻛﻤﺘﺮ ﺗﺎ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ »َﺧﻠَﺞ« ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﺷــﺮﻗﻰ ﺷﻬﺮ، ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣ ﻰﻳﺎﺑﻨﺪ. ﺑﻴﺸــﺘﺮﻳﻦ ﺗﺮﺍﻛﻢ ﺍﻳﻦ ﺳــﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺍﻣــﺎ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ ﺩﻳﺰﺩﺭ ﻭ ﻛﻤﺮﻣﻘﺒﻮﻻ ﺍﺳــﺖ. ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘ ﻪﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﻯ ﺗﻘﺴﻴﻤﺎﺕ ﻛﺸﻮﺭﻯ، ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ »ﻃﺮﻗﺒﻪ ﺷﺎﻧﺪﻳﺰ« ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻛﻪ ﺍﻟﺒﺘــﻪ ﭼﻨﺪﻯ ﭘﻴﺶ ﻣــﻮﺭﺩ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺑﺮﺧﻰ ﺳﻮﺩﺟﻮﻳﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ. ﺍﻳــﻦ ﻧﻘﻮﺵ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺟﻬﺖ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﺳــﺖ. ﻣﻬ ﻢﺗﺮﻳﻦ ﻭﺟﻪ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺩﻳﺮﻳﻨﮕﻰ ﺳﺎﻟﻪ ﻣ ﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ 5000ﺁ ﻥﻫﺎﺳــﺖ. ﻗﺪﻣﺖ

ﺷــﻰء، ﺑﺎﻭﺭ ﻳﺎ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ ﻭﻳﮋﻩ ﺑﺒﺨﺸﺪ. ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ، ﺍﻳﻦ ﺳــﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭﺍﻥ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻥ ﭘﻴﺸــﻴﻦ ﺍﺳﺖ؛ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺗﺎﺭﻳــﺦ ﻭ ﺩﻳﻦ)ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻯ ﺍﻣــﺮﻭﺯ ﺁﻥ( ﻫﻨﻮﺯ ﺷﻜﻞ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﻧﻘﻮﺵ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻣ ﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﭘﻨﺠﺮ ﻩﺍﻯ ﺑﻪ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ﻭ ﺟﻬﺎ ﻥﺑﻴﻨﻰ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻛﻨﺪ. ﻳﻚ ﺭﺍﺯ ﻣﻬﻢ »ﻣﺤﻤــﻮﺩ ﻃﻐﺮﺍﻳﻰ« ﻛﺎﺭﺷــﻨﺎﺱ ﺍﺭﺷــﺪ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻛﻞ ﻣﻴﺮﺍﺙ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺧﺮﺍﺳــﺎﻥ ﺭﺿﻮﻯ ﺍﺳــﺖ. ﺍﻭ ﺳﺎ ﻝﻫﺎﺳــﺖ ﻛﻪ ﻣﺸــﻐﻮﻝ ﻣﻄﺎﻟﻌــﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎﻯ ﺩﻳﺰﺩﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭﺷﻨﺎﺱ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳــﺖ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺳــﻨﮓ ﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻋﻤﺪﻩ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣ ﻰﺷﺪ ﻩﺍﻧﺪ. ﻳﺎ ﻛﻨﺎﺭ ﭼﺸﻤ ﻪﺳﺎﺭﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﻨﺎﺑــﻊ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺁﺏ ﺑﻮﺩ ﻩﺍﻧــﺪ، ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺮﺗﻔﻌﻰ ﻛﻪ ﭼﺸ ﻢﺍﻧﺪﺍﺯﻯ ﺑﻪ ﺩﺷﺖ ﺩﺍﺷﺘ ﻪﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ، ﻧﻘﻮﺷــﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭼﺸ ﻢﺍﻧﺪﺍﺯﻫﺎ ﺗﺮﺳﻴﻢ ﺷﺪ ﻩﺍﻧﺪ، ﺑﺎ ﻧﻘﻮﺵ ﻛﻨﺎﺭ ﭼﺸﻤ ﻪﻫﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ. ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺑﺎ ﺧﺮﺍﺷﻴﺪﻥ ﻳﺎ ﻛﻨﺪﻥ ﺳﻨ ﮓﻫﺎ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻓﻠﺰﻯ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘ ﻪﺍﻧﺪ. ﺳﻄﺢ ﺳﻨﮓ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻌــﺮﺽ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻭ ﺑﺎﺩ ﻭ ﺑــﺎﺭﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﻴﺮﻩ ﺍﺳــﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺍﺑﺰﺍﺭﻯ ﺗﺮﺍﺷﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ، ﺳﻄﺢ ﺗﺮﺍﺷﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ، ﺭﻧﮓ ﺭﻭﺷــ ﻦﺗﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ ﻣ ﻰﻛﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣ ﻰﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﻘ ﺶﻫﺎ ﺭﻭﻯ ﺳﻨ ﮓﻫﺎ، ﺷﻜﻞ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺸﻮﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﻢ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺑﺘﺎﺑﺪ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻧﻘﺶ ﻧﮕﺎﺭﻩ، ﺍﻧﺪﻛﻰ ﺭﻭﺷ ﻦﺗﺮ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺧﻮﺩ، ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻄﺢ ﺳﻨﮓ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻃﻐﺮﺍﻳﻰ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳــﺖ، ﺍﻧﺴــﺎ ﻥﻫﺎﻯ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ، ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯ ﻣﻬﻢ ﺭﺍ ﻣ ﻰﺩﺍﻧﺴﺘ ﻪﺍﻧﺪ. ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ، ﻧﻤﺎﺩﻫﺎﻯ ﺁﻳﻴﻨﻰ ﺩﻻﻳــﻞ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻧﺸــﺎﻥ ﻣ ﻰﺩﻫﺪ ﺳــﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺻﺮﻓﺎً ﺛﺒﺖ ﻋــﺎﺩﻯ ﻣﻨﻈﺮ ﻩﻫﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳــﺖ، ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴــﻴﺎﺭ


ﻣﺘﻨﻮ ﻉﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﻴﺰﻯ ﻣ ﻰﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺣﺎﻻ ﻫﺴﺖ. ﺍﺻًﻼ ﭼﺮﺍ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻣﺎ، ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺯﻧﺪﮔ ﻰﺷﺎﻥ ﺻﺮﻓﺎ ﻧﻘﻮﺷﻰ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﻣﻨﻈﺮ ﻩﻫﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﺷﻜﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻛﺮﺩ ﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ؟ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻃﻐﺮﺍﻳﻰ ﺍﻣﺎ ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺁﻳﻴﻨﻰ ﻣ ﻰﺩﺍﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭﺷــﻨﺎﺱ ﺍﺭﺷــﺪ ﺑﺎﺳﺘﺎ ﻥﺷﻨﺎﺳﻰ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣ ﻰﺩﻫﺪ ﻛﻪ: »ﺍﻧﺴﺎ ﻥﻫﺎﻯ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻳﻰ ﺩﺍﺷــﺘ ﻪﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭﻫــﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣ ﻰﻛﺮﺩ ﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺁﻳﻴ ﻦﻫﺎﻳﻰ ﺭﺍ ﺷﻜﻞ ﻣ ﻰﺩﺍﺩﻩ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎ ﻥﻫﺎﻯ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻰ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﺼﻞ ﻣ ﻰﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.« ﺍﻭ ﺳــﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﻳــﻚ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻧﻤﺎﺩ ﺁﻳﻴﻨﻰ ﻣ ﻰﺩﺍﻧــﺪ ﻭ ﻣ ﻰﮔﻮﻳﺪ: » ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺸــِﺮ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﻫﻤﺮﺍﺳﺘﺎ ﺑﺎ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴ ﻪﺍﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.« ﺍﻣﺎ ﻣﻬ ﻢﺗﺮﻳﻦ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﺎ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﺧﻮﺭﺍﻙ. ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻃﻐﺮﺍﻳﻰ ﻣ ﻰﮔﻮﻳﺪ: »ﻣ ﻰﺷــﻮﺩ ﺣﺪﺱ ﺯﺩ ﻛﻪ ﺑﺸــﺮ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﻤﻴــﻦ ﻧﻮﺍﺣﻰ ﻛﻪ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻫﺮ ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻴ ﻦﻫﺎﻳﻰ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣ ﻰﻛﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﺷﻜﺎﺭ ﻣﻮﻓ ﻖﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ

ﻧﻘ ﺶﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﻫﻢ ﺷــﺎﻳﺪ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﺁﻳﻴﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻛﺮﺩﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻯ ﺷــﻜﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ، ﻛﻤﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻧﻘﺶ ﺷﻜﺎﺭﭼﻰ، ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻛﻤﺎﻧﺪﺍﺭ، ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ.« ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻢ ﻣ ﻰﺷﻮﺩ ﺑﺮ ﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻛﻪ ﺳﻨﮓ ﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ ﺻﺮﻓﺎً ﺑﺮﺍﻯ ﺛﺒﺖ ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪ ﻩﺍﻧﺪ، ﺁﻭﺭﺩ؛ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﻰ ﺍﺯ ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎﻯ ﺩﻳﺰﺩﺭ ﻭ ﻛﻤﺮﻣﻘﺒﻮﻻ، ﻧﻘﺶ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺗﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﺩﻭﺭ ﻩﺍﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻛﻮﻫﺴﺘﺎﻥ، ﺯﻳﺴﺖ ﻧﻜﺮﺩ ﻩﺍﻧﺪ؛ ﻧﻘ ﺶﻫﺎﻳﻰ ﻣﺜﻞ ﻧﻘﺶ ﺷﺘﺮ ﺩﻭ ﻛﻮﻫﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ ﮔﻮﺯﻥ. ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮﻗﻊ ﺍﺯ ﻧﻮﺍﺩ ﻩﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎﻯ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻣﺸﻬﺪ، ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺁﻳﻴﻨﻰ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻣﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ 0005 ﺳﺎﻝ، ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ، ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺳــﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺁ ﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻓﺘﺮﭼ ﻪﻫﺎﻯ ﺳﻨﮕﻰ، ﺭﺍﺯﻫﺎﻯ ﻣﻬﻤﻰ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎ ﻥﺑﻴﻨ ﻰﺷــﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘ ﻪﺍﻧﺪ. ﺳــﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎ، ﻧﺎﻣ ﻪﻫﺎﻳﻰ ﺍﺳــﺖ ﻛــﻪ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻧﻮﺷﺘ ﻪﺍﻧﺪ. ﺑﺎﺩ ﻭ ﺑﺮﻑ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻫﻢ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘ ﻪﺍﻧﺪ ﻧﻘﻮﺵ ﺧﻮﺍﻧﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻣ ﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﺎﻙ ﻛﻨﻨﺪ؛ ﺣــﺎﻻ ﺍﻣﺎ ﺑ ﻰﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻣﺎ ﻧﻮﺍﺩ ﻩﻫﺎﻯ ﻗﺪﺭﻧﺸــﻨﺎﺱ، ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﺭﻭﺑ ﻪﺭﻭ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺛﺒﺖ ﻣﻌﺪﻥ ﺳﻨﮓ ﻻﺷﻪ، ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﻛ ﻢﺍﺭﺯ ﺵﺗﺮﻳﻦ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻣﻌﺪ ﻥﻫﺎﻯ ﻛﻢ ﺑﺎﺯﺩﻩ 5000ﺩﺭ ﺩﻝ ﻣﻨﻄﻘ ﻪﺍﻯ ﻛﻪ ﺍﻧﺒﻮﻩ ﺳﻨ ﮓﻧﮕﺎﺭ ﻩﻫﺎﻯ ﺳــﺎﻟﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎﻯ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑ ﻰﻣﻬﺮﻯ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﻬ ﻢﺗﺮﻳﻦ ﺩﺍﺷﺘ ﻪﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨ ﻰﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺑــﻪ ﺍﻳــﻦ ﺑ ﻰﻣﺴــﺌﻮﻟﻴﺘ ﻰﻫﺎ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﻼﻯ ﺯﻣﻴ ﻦﺧــﻮﺍﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮﺩ. ﺁ ﻥﻫﺎ ﺩﻭﺳــﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﺮﺟﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ، ﺑﻮﻟﺪﻭﺯﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻗﻔﺴ ﻪﻫﺎﻳﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻥ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ. ﺑﺴــﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻘﻮﺵ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳــﺎ ﻝﻫﺎﻯ ﺍﺧﻴﺮ، ﺍﺯ ﺩﺳــﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺮﺍﺙ ﺑﺎﺳــﺘﺎﻧﻰ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻣﺎ، ﺍﺯ ﻧﻮﺍﺩ ﻩﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭﺷﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ

22