افشین اعلاء :
در ترانه دچار آفت شدیم/ کارهای محسن چاووشی را میپسندم
افشین علاء میگوید: بعد از انقلاب در ترانه دچار آفت شدیم؛ یکی کارهای سفارشی بسیار و دیگری راه افتادن موسیقی زیرزمینی بهخاطر منع موسیقی که با موزیک و کلام مبتذل همراه بود.
به گزارش مشهد فوری این شاعر درباره سخنان مقام معظم رهبری در دیدار با شاعران مبنی بر اینکه «سرود و ترانه خوب در ایجاد نشاط و حرکتهای اجتماعیِ مفید، بسیار اثرگذار است و باید از فرصت علاقهمندی مردم به شعر در جهت انتقال مفاهیم مورد نیاز جامعه به بهترین شکل استفاده کرد» اظهار کرد: ترانه یک نیاز اجتماعی و انسانی است. شعر نسل ما قالبی را میخواهد که از طریق کلام آهنگین در شادیها شاد باشد و در مصیبتها احساس همدردی و اندوه کند، در واقع هیجان و عواطف را در خود بروز دهد که آن ترانه است و با موسیقی معنا مییابد.
خیلی از ترانههای قبل از انقلاب با گذشت ۴۰-۵۰ سال حرف اول را بین مردم میزنند و مردم آنها را زمزمه میکنند. از بخش مبتذل که بگذریم، ترانههای ماندگار قبل از انقلاب حاصل تلاش شاعران و ترانهسرایان باسواد و ریشهدار و موسیقیدانهای اصیل و حرفهای بودهاند. بعد از انقلاب هم کارهای ماندگار داشتهایم، در عین حال اما بعد از انقلاب به دو آفت دچار شدیم؛ یکی در حوزه ادبیات و فرهنگ رسمی کشور که کارهای مناسبتی و سفارشی بسیاری انجام شد. همچنین بهخاطر منع و بگیر و ببندهای دیگر، موسیقیهای زیرزمینی راه افتاد که با موزیک و کلام مبتذل همراه بود. کسانی که توانستهاند ترانه را با شعر و آهنگ زنده نگه دارند حق بزرگی بر گردن ما دارند.
او سپس با تأکید بر اینکه در زمینه ترانه مشکل داریم بیان کرد: تیتراژهای تلویزیونی بهخاطر توجه به اِلمانهایی غیر از قوت اثر، آدم را اذیت میکنند؛ از عجیب و غریب بودن صدای خواننده گرفته تا عجیب و غریب بودن مضامین شعرها که گاهی مهمل و بیمعنا است.
امروزه افراد بسیاری در زمینه ترانه و سرود کار کردهاند که شخصا کارهای محسن چاووشی را میپسندم زیرا هم به ادبیات کهن تکیه دارد و هم در آثارش نوآوری دیده میشود.
او همچنین درباره چرایی کمرنگ شدن سرود در سالهای اخیر اظهار کرد: هجوم رسانههای مختلف و آموزههای ماهوارهای که موسیقی را به کالایی فانتزی تبدیل کرده می تواند موثر باشد. ترانههای فانتزی با سبکهای مختلفی رایج شده و جاذبههایی برای نسل جدید است که همه آنها زیبا نیست. اگر نسل جوان به این سمت گرایش دارد قابل مذمت نیست اما اگر نهادهای فرهنگی - چه رسمی و چه غیررسمی - بخواهند به این وضع دامن بزنند و کارهای فاخری را که در سرود و موسیقی حماسی اتفاق افتاده، فراموش کنند و فقط به دنبال معیار جذاب بودن باشند و به آن بپردازند، کار خراب میشود.
این شاعر در ادامه اضافه کرد: من در تلویزیون میبینم برای شهدا، خلیج فارس و مضامین حماسی و استکبارستیزی کارهایی را میسازند که فقط مضمونشان کلمات ارزشی دارد، اما اجرایشان همان اجرای آهنگهای لسانجلسی است. انگار که اعتراف میکنیم ما به شیوههای تبلیغی آنها نیاز داریم، این تبلیغها در رسانههای ما بیداد میکند و اینگونه کسی نمیتواند ارزشهای انقلاب را تبلیغ کند. یعنی اگر ما ادای خوانندههای لسآنجلسی و رپرها را دربیاوریم ولی چفیه گردنمان بیندازیم و پیراهنمان روی شلوارمان باشد و مضمونهای شعری که میخوانیم انقلابی باشد، این بیشتر طنز است. این آفاتی است که متولیان رسمی فرهنگ کشور دچار آن شدهاند و باید چارهاندیشی کنند. / ایسنا
27
ارسال نظر