نقدی بر مشارکت انفعالی در بهسازی و نوسازی بافت‌های فرسوده

به گزارش مشهد فوری ، در بین الگوهای بهسازی و نوسازی الگوی مشارکت نسخه‌ای است که احتمال بیش‌تر می‌رود سرعت و کیفیت بهسازی و نوسازی بافت‌های فرسوده را تضمین و فعالیت‌ها را قرین موفقیت بیش‌تر سازد.

یک تعریف استاندارد می‌گوید مشارکت یعنی شرکت افراد در تصمیم‌گیری، اجرا، ارزشیابی و تقسیم منافع حاصل از یک پروژه. مشارکت شهری یکی از ابعاد مشارکت است و به مفهوم شرکت و حضور جدی، فعال، آگاهانه و ارادی سازمان‌یافته و موثر افراد، گروه‌ها و سازمان‌های شهری در فعالیت‌های اقتصاد ی، اجتماعی و فرهنگی زندگی شهری برای نیل به اهداف جمعی است.

آنچه از مفهوم مشارکت در جامعه به استخدام در آمده ناظر بر مشارکت اقتصادی است اما در حوزه بهسازی و نوسازی بافت‌های فرسوده مشارکتی که به در اختیار گرفتن منابع مالی محدود شود کارساز نبوده و نیست. بخش خصوصی با مشارکت انفعالی هرگز نخواهد توانست به مدیریت شهری در بهسازی بافت فرسوده کمک کند و نه مدیریت شهری خواهد توانست با مشارکت انفعالی راه به جایی ببرد.

خرید اوراق مشارکت شیوه عملیاتی و اجرایی مدل مشارکت انفعالی است. شیوه‌ای که اگرچه بتواند منابع مالی را در اختیار مدیریت شهری قرار دهد اما خود به بلای خانمان‌سوزی تبدیل شده که راه درمان ندارد. در مشارکت انفعالی فقط به استفاده از امکان مالی سرمایه‌های خُرد توجه شده و از توان مدیریت تخصصی بخش خصوصی غفلت می‌شود.

در این شیوه به لحاظ حاکمیت روش‌های مدیریت دولت ی، هزینه تمام‌شده بهسازی و نوسازی کماکان بالاست. در این روش نه تنها مسئولیت تمامی اقدامات در تمام سطوح بلکه تضمین سود مشارکت نیز بر عهده مدیریت شهری است.

بایستی علاوه‌بر توان مالی، توان تخصصی و مدیریت حرفه‌ای بخش خصوصی در اختیار بهسازی و نوسازی بافت‌های فرسوده قرار گیرد. مدیریت شهری بایستی فقط هدایت و راهبری کلان نوسازی را در تدوین سیاست‌ها، راهبردها، مدل‌های اجرایی و تعیین الویت‌ها بر عهده داشته باشد و بخش خصوصی انجام مطالعات فنی و اقتصادی، پیشنهادات روش‌های اجرایی در چارچوب مقررات مصوب، تامین منابع مالی و نهایتاً اجرای نوسازی را به پیش ببرد. مشارکت انفعالی در بهسازی و نوسازی بافتهای فرسوده کار ساز نیست و باید همزمان از توان و تجربه تخصصی و مدیریتی بخش خصوصی استفاده کرد.

یادداشت از محسن قناویزچی، مدیر پروژه نوسازی حر عاملی

160