چالش‌های فقهی و عرفی منشور حقوق شهروندی به روایت معاون حقوقی وزارت علوم

به گزارش مشهد فوری ، حسین سیمائی صراف امروز در دومین همایش منشور حقوق شهرنشینی در خصوص انتقادهایی که به تکراری‌بودن حقوق شهروندی می‌شود، اظهار کرد: زمانی که منشور حقوق شهروندی آقای روحانی رونمایی شد، عده‌ای انتقاداتی که بیان کردند حرف زیاد است اما در حال حاضر وقت عمل است و نیازی به نشست‌ها و گفت‌وگوها در این زمینه نیست.

وی ادامه داد: پاسخ ما به این افراد این است که ادبیات ما در این زمینه هنوز کامل نشده است و موضوعات موضع حاکمیت است در این مسئله پیدا نشده است.

عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران عنوان کرد: چالش‌های فقهی و عرفی حقوق شهروندی از نظر من چند مورد است: 1:ورود غیر مسلمانان به اماکن مقدس مذهبی؛ 2. آزادی‌های مذهبی و محدودیت‌هایی که در انجام مناسک مذهبی برای سایر ادیان وحتی مذاهب اسلامی؛ 3. سوءاستفاده از آزادی‌های بیان در شهرهای مذهبی؛ 4. کثرت مذاهب مذهبی و تحدید آزادی عمل سایر شهروندان؛ 5.حق عبور و مرور بسیار محدود برای شهروندان تحت تاثیر مناسک‌های مذهبی و موارد دیگری که در ادامه ذکر خواهد شد.

وی افزود: تعطیلات در شهرهای مذهبی گاهی بیشتر می‌شود که سبب ضعف اقتصاد شهر است.

معاون حقوقی و امور مجلس وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در خصوص مدیریت اماکن متبرکه مطرح کرد: مدیریت اماکن متبرکه الزاما در اختیار حاکم شهر نباید باشد و یا منسوبان حاکم شهر. اداره شهر باید به چه شکل باشد چه اقداماتی باید انجام داد که انحصارا یک سلیقه یا یک رویکرد در اداره شهر قرار نگیرد؟

وی ادامه داد: قبل از انقلاب نیز مدیریت اماکن در اختیار دولت حاکم بوده است.

سیمائی صراف در خصوص شادی عنوان کرد: حق شادی و محدودیت‌هایی که بر شادی‌ها ایجاد می‌شود به خصوص این شادی‌ها جمعی و گروهی باشد مانند کنسرت خیابانی و... این عناوین فهرستی از چالش هایی بود که به نظر من در تدوین منشور حقوقی شهروندی مشهد پیش رو داریم.

وی پاسخ داد: بعضی از این چالش ها در فقه و بعضی در اخلاق باید جست و جو کرد که باید به سمت اصلاح و پاسخ رفت. ریشه این چالش ها در چیست؟

عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران افزود: باید اساسا به سوال بزرگ تری پاسخ داد که ایا شهر مذهبی دستگاه فقه اسلامی احکام خاصی دارد؟ مذهبی بودن یک شهر منبع حقوق و تعهدات تکالیف جدیدی می شود؟ با پاسخ به این سوال کلان پاسخ سوال های دیگر نیز بدست می آید.

سیمائی صراف در خصوص پاسخ به این سوال ها گفت: با مراجعه به فقه اسلامی، سرزمین ها به دارالاسلام و دارالکفر تقسیم شده اند که در احادیث این نام ها نیست اما در مجموع دارالاسلام وجود دارد اما دارالاسلام تر و یا دارالاسلام مذهبی و غیر مذهبی وجود ندارد.این چالش ها در فقه پاسخ هایی دارد اما پاسخ هایی که در ذهن عرفی ما به عنوان شهر مذهبی شکل گرفته است وجود ندارد.

وی عنوان کرد: صحبت من بیش‌تر طرح مسئله است. آیا یک شهر مذهبی هنجارهای خاصی دارد؟ در پاسخ باید گفت این‌گونه نیست. اگر ما یک قانون مدنی و اصل حاکمیت را پذیرفته باشیم دیگر تخصیص دادن و استثنا مجاز نیست.

160