حرف هایی برای فردا ...

به گزارش مشهد فوری ، 16 آذر هر سال به یاد شهادت سه دانشجوی رشید و اعتراض سرخ آنان به رژیم پهلوی ، روز دانشجو نامیده شده و من هنوز هم هر سال در مناسبتهایی که مبنایش شهادت بوده است دلم نمی آید بخاطر خونهای ریخته شده جوانان هموطنم در مقابل معاون رئیس جمهور ایالات متحده ، به راحتی این مناسبت را تبریک بگویم.

ولی برای نسل امروز دانشجو تبریک این روز ، امری عادی تلقی می شود. رویکرد غرورآمیز دانشجویان به این روز هم رویکرد جالبی است اینکه دانشجو روی این روز غیرت داشته باشد نکته جالبی است.

اما بعد این روزها و بلکه این سالها در میانه کشمکش سیاسی بین جناحها ، تعداد دانشگاه ها زیاد و زیادتر شد و دیگر قبولی در دانشگاه در مقاطع کاردانی و کارشناسی و حتی کارشناسی ارشد کاری طاقت فرسا و نیازمند برنامه ریزی سنگین نیست. مگر برای کسانی که اصرار دارند در بهترین دانشگاه ها مشغول به تحصیل شوند.

حالا ما با موجی از دانشجوها مواجه هستیم که هم ازنظر تنوع دانشگاه و هم از نظر تعداد نسبت به دانشجوهای درسخوان مشغول به تحصیل در معدود دانشگاه های دولت ی بیشتر و فعالتر هستند. قریب به اتفاقشان برای تامین شهریه به هر دری میزنند کارهای بی ارتباط با تحصیلشان انجام می دهند و در مجموع انگیزه اندکی در قبال رشته تحصیلی دارند.

انگیزه های متنوعی این بدنه بزرگ دانشجویی را در خیل دانشگاهیان در آورده و لزوما این نوع دانشجویی مصادف با درس خواندن به معنای قبلی آن نیست.

لذا به نظر میرسد خوب است روز دانشجو مجددا برای این بدنه بزرگ دانشجویی تعریف شود. بعد از بیست سال تدریس ، برای اولین بار، هم درترم گذشته و هم در ترم جاری دانشجوهایی دارم که بالای 60 سال سنشان است و بهتر از همه کلاس هم درس می خوانند! دانشجوهایی جوان هم دارم که از بی هدفی در سبک زندگی شان متعجبم و البته هنوز هم هستند دانشجوهای انگشت شماری که دانش می جویند.

کمرنگ شدن حس آرمان خواهی در بدنه عمومی دانشجو آلارم خطرناکی است که نشان می دهد سبک عمومی زندگی جامعه به سمت خوبی نمی رود.

به نظر می رسد بی آرمانی ، آفت بخش مهمی از بدنه امروز دانشجویی است. و این دست و دل آدم را برای سپردن کار فردای ایران به نسل جوان می لرزاند. به نظر می رسد گفتگوهای عمیق بین نسلها تبدیل به ضرورت شده است. آرمان داشتن منافاتی با وضع اقتصاد ی نامناسب جمع کثیری از دانشجویان ندارد. و نباید مشکلات معیشتی از جوان ایرانی ، جوانی نا امید و فقط به دنبال معاشی برای حیات بسازد.

هموطن جوان دانشجو، فردا با تو کارها دارد... روی من حساب کن

یادداشت: محمدهادی عرفان

159