19 آبان روز جهانی «علم در خدمت صلح و توسعه»
از سال 2001 دهم نوامبر (19آبان) به عنوان روز جهانی «علم در خدمت صلح و توسعه» نامگذاری شده است.
به گزارش سایت مشهد فوری ، روز جهانی «علم در خدمت صلح و توسعه» با هدف بهرهمندی مردم از ثمرات علم، فناوری و نوآوری و ایجاد فضای مناسب برای گفتوگو در این زمینه، در کنفرانس عمومی یونسکو در سال 2001 به تصویب رسید. از آن سال تاکنون یونسکو در تمامی کشورهای عضو همانگونه که فلسفه اصلی تشکیل این سازمان حکم میکند در حوزه علم نیز به دنبال ایجاد تفکر صلح در اذهان بشر بوده است.
از مهمترین اهداف یونسکو از نام گذاری روز علم، بهره مندی آحاد جامعه از ثمرات علم، فنآوری و نوآوری، ایجاد بستر و فضای مناسب گفتمان پیرامون تاثیر علم، فنآوری و نوآوری بر زندگی روزمره مردم، صلح و توسعه و معرفی برخی موقعیتهای نو بوده که موجب ارتقا کیفیت عمومی زندگی میشود.
صلح جهانی مورد نظر یونسکو، صلحی است که در اذهان بشر ساخته میشود چرا که جنگ پیش از آنکه اتفاق بیفتد، در ذهن مردم شکل میگیرد. در حوزه علم نیز تحقق صلح به دانشمندانی نیاز دارد که خود به صلح میاندیشند و به اعتقاد دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو این امکانپذیر نیست مگر آنکه دانشمندان، اخلاق و خرد را همراه دانش خود کنند.
«آلفرد برنهارد نوبل» شیمیدان، مهندس، مبتکر و اسلحهساز سوئدی مخترع دینامیت وقتی با انتشار مطلب دروغین فوت خود در یک روزنامه فرانسوی در سال ۱۸۸۸ در حالی که او را به خاطر اختراع دینامیت گناه کار خوانده بود رو به رو شد به فکر ایجاد تصویر بهتری از خود نزد آیندگان واداشت. این نشریه اینگونه نوشته بود: «فرشته مرگ مردهاست، دکتر آلفرد نوبل، فردی که برای ایجاد راهی برای کشتن افراد بیشتر در زمان کمتر ثروتمند شده بود؛ دیروز فوت کرد.»
در تاریخ ۲۷ نوامبر ۱۸۹۵ در باشگاه نروژی ها-سوئدیها در پاریس، آلفرد نوبل آخرین وصیت نامه خود را امضا کرد و بیشتر دارایی خود را به جایزهای اختصاص داد تا همه ساله بدون توجه به ملیتی خاص، به افراد شایسته اهدا گردد.
اما جایگاه علم نزد مردم عادی چگونه است؟ آیا از فرصت روز علم استفاده مناسب می برند؟ چقدر مردم عادی فرصت آن را مییابند که به بهانه این ایام خود را در مواجهه با علم ببینند و چند درصد برنامههایی که برای چنین رویدادهایی برگزار میشود، واقعا برای مخاطبان اصلی آن است؟ کافی است به دستاوردهای خود نگاه کنیم.
در پایان چنین مناسبتهایی فهرست بلندی از برنامهها که اعداد درشتی از بودجه را به خود اختصاص داده است، منتشر میشود، اما زمانی که آن را با اهداف برگزاری آن مناسبت تطبیق میدهیم میبینیم همه آن فهرست طولانی یا بخش عمدهای از آن تکرار فعالیتهای همیشگی یا برنامههایی بوده که برای افراد نامربوط برگزار شده است. روز علم را میتوان در دانشگاه یا در مجمع استادان و معلمان علم برگزار کرد، اما آیا این افراد مخاطب برنامههای ما هستند؟ آنها خود در جریان علمند و اگر قرار است آشتی میان علم و مردم اتفاق بیفتد در حقیقت آشتی میان همین دانشمندان و فرهیختگان و کار آنها با مردم عادی مورد نظر است.
22
ارسال نظر