مباهله سند حقانيت شیعه است

به گزارش سایت مشهد فوری ، ﺫ ﻯﺍﻟﺤﺠﻪ 24 ﺭﻭﺯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ ﻋﺠﻴﺐ ﺍﺯ ﺗﻘﺎﺑﻞ ﺭﺳــﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺣﻜﺎﻳﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺩﺭ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺟﺪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﻬﺮ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ »ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ« ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳــﺖ ﺭﺥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻫﻞ ﺳــﻨﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ »ﻣﺴﺠﺪ ﺍﻻﺟﺎﺑﻪ« ﻣ ﻰﻧﺎﻣﻨﺪ. ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ، ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ ﺷﻴﻌﻪ، ﻋﻈﻤﺖ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ)ﻉ( ﭘﺎﻙ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺁﻳﻪ 16ﺳــﻮﺭﻩ ﺁﻝ ﻋﻤﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﺰﻭﻝ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ، ﻭﺍﺿ ﺢﺗﺮﻳﻦ ﺩﻟﻴــﻞ ﺑﺮ ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻭ ﻋﺎﻟ ﻰﺗﺮﻳﻦ ﻣﺪﺭﻙ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻯ ﺷــﻴﻌﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ ﺧﻼﻓﺖ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﺣﻠﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﻣ ﻰﺑﺎﺷــﺪ، ﺯﻳــﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﻣﻴﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﺟﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺍﻧﻜﺎﺭﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺟــﺎﻯ ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﺷﺒﻬ ﻪﺍﻯﻧ ﻴﺴﺖ.

حجت‌الاسلام والمسلمین علی اصغر تقوی؛ رئیس مرکز فقهی جوادالائمه(ع) : مباهله يعني نفرين كردن و دعا كردن و اين نفرين و دعا مي تواند طرفيني باشد، يعني دونفر يا دو گروه عليه يكديگر نفرين يا دعا كنند؛ دعایى که همراه با تضرع و اصرار باشد تا يكي مؤثر واقع شود. زمانى که دو یا چند نفر بر سر مسئله‌اى اختلاف نظر داشته باشند و هیچ کدام حاضر نباشند نظریه طرف مقابل را بپذیرند، در یک جا جمع مى‌شوند و به درگاه خداوند تضرع مى‌کنند و از خداوند مى‌خواهند آن کس را که بر باطل است رسوا نموده و مورد لعن و مجازات خویش قرار دهد.
خداوند متعال، در روز مباهله، حقانيت نبوت پيامبر خود را براى مسيحيان آشكار و جهانيان را با مقام و منزلت حضرت على(ع) و اهل بيت(ع) آشنا کرد، از اين رو اين روز، از بزرگ‌ترين اعياد اسلامى و سرورانگيزترين روزهاى مؤمنان به شمار مى‌رود و بر هر مسلمان واجب است تا آنجا كه مى‌تواند شكر اين نعمت را به جا آورد.
به همين مناسبت بيست و چهارم ذى‌الحجه اعمال و مستحباتى چون غسل، روزه، نماز، دعا و... دارد که در كتب ادعيه و مفاتيح الجنان مرحوم محدث قمي موجود است.
ﭘﺲ ﺍﺯ ﻧﺎﺯﻝ ﺷــﺪﻥ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ، ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻗﺒــﻮﻝ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻛــﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻛﻨﻨﺪ، ﻳﻌﻨﻰ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻭ ﻟﻌﻨﺖ ﻛﻨﻨﺪ. ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺴــﻴﺤﻴﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺖ؛ ﻓﺮﺩﺍ ﻧــﮕﺎﻩ ﻛﻨﻴــﺪ، ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻤﺪ]ﺻﻠــﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ[ ﺑﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺘﺶ ﺁﻣﺪ، ﺍﺯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ ﺁﻣﺪ، ﺍﺯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺗﺮﺱ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﻧﺪﻫﻴﺪ ﻭ ﺍﺑﺎﻳﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺻﺒــﺢ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻣﻴﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺳﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻭ ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻣﺒﺎﺭﻛﺸﺎﻥ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺭﻭ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﺯﻫﺮﺍ)ﺳﻼﻡ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻬﺎ( ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺣﺮﻛــﺖ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺒﺎﻫﻠــﻪ ﺍﺯ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷــﺪﻧﺪ. ﻣﺴــﻴﺤﻴﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﻰ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﻣ ﻰﺁﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺷــﺪ ﻩﺍﻧﺪ، ﺩﻳﺪﻧﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻛﻮﺩﻙ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺳــﺖ ﻳﻚ ﻛﻮﺩﻙ ﺭﺍ ﻫــﻢ ﮔﺮﻓﺘ ﻪﺍﻧﺪ، ﺟﻮﺍﻧﻰ ﺟﻠﻮ ﻭ ﺑﺎﻧﻮﻳﻰ ﻣﺤﺠﺒﻪ ﻭ ﺑﺎ ﭘﻮﺷﺸــﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍ، ﭘﺸﺖ ﺳــﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻛﻤﺎﻝ ﺁﺭﺍﻣﺶ، ﻭﻗﺎﺭ، ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﻣ ﻰﺁﻭﺭﻧﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒــﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠــﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴــﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻧﺸــﺎﻥ ﺳــﻔﺎﺭﺵ ﻣ ﻰﻛﻨﻨﺪ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻣﻦ ﺩﻋﺎ ﻛﺮﺩﻡ، ﺷــﻤﺎ ﺁّﻣﻴﻦ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﻭ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﻜﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﺴــﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻴﺰ ﺟﻤﻊ ﺷــﺪﻩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻣﻬﻢ ﺭﺍ ﺷﺎﻫﺪ ﻭ ﻧﺎﻇﺮﻧﺪ. ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺳﺆﺍﻝ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺍﻳ ﻦﻫﺎ ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴــﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻤﺮﺍﻫﻨﺪ، ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ)ﻋﻠﻴﻬﻤﺎﺍﻟﺴﻼﻡ( ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺍﻳﺸــﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺩﺍﻣﺎﺩ ﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﺧﺘﺮﺵ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳ ﻦﻫﺎ ﻋﺰﻳﺰﺗﺮﻳﻦ ﺧﻠﻖ ﺧﺪﺍ ﻧﺰﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﺪ. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴــﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺑﻪ ﺩﻭ ﺯﺍﻧﻮ ﻧﺸﺴــﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻭ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪ، ﻋﺎﻟِﻢ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻛﺮﺩ ﺑﺸّﺪﺕ ﺑﻪ ﻭﺣﺸﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺖ، ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺮ ﺣﻖ ﻧﺒــﻮﺩ، ﺟﺮﺋﺖ ﻧﻤ ﻰﻛﺮﺩ ﻋﺰﻳﺰﺗﺮﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﻣــﻦ ﭼﻬﺮﻩ ﻫﺎﻳﻰ ﺭﺍ ﻣ ﻰﺑﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻛﻮﻫﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﺎﻯ ﺑﺮﻛﻨﺪ ﻭ ﻣﺘﻼﺷﻰ ﻛﻨﺪ، ﻫﺮ ﺁﻳﻨﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ. ﺍﻳ ﻦﻫﺎ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻛﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺎﻝ ﻧﻤ ﻰﺭﺳﺪ ﻛﻪ
ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺎﻗﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻛﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﺑﻮﺩﻧــﺪ ﮔﻔﺖ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻰ ﻫﻼﻙ ﻣ ﻰﺷﻮﻳﺪ. ﺳــﭙﺲ ﺧﺪﻣــﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠــﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺁﻣﺪﻧــﺪ ﻭ ﻋــﺮﺽ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻳﺎ ﺭﺳــﻮﻝ ﺍﷲ، ﺍﺯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺑﺎ ﻣــﺎ ﺩﺭﮔﺬﺭ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻣﺼﺎﻟﺤﻪ ﻛــﻦ؛ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻭ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻧﻜﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺷﺪ ﺟﺰﻳﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ ﺭﺍ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪ. ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺷــﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻪ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺰﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪﻧﺪ.

ﭼﻪ ﺩﺭﺳﻰ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻣ ﻰﺗﻮﺍﻥ ﮔﺮﻓﺖ؟

ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﺑﻮﺩﻩ ﻛــﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺑﻪ ﻭﺍﺳــﻄﻪ ﺁﻥ، ﺁﺗــﺶ ﺟﻨــﮓ ﺭﺍ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ ﺳﺨﺘﻰ ﭘﻴﻜﺎﺭ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺟﺎﻧﺸﺎﻥ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻛﺴــﺎﻧﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﻛــﻪ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻻﻳﺰﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺻﻞ ﻭ ﺑﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌــﺎﻝ، ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ، ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ ﻧﺒﻮﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﺟﻬﺎﻧﻴــﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻘــﺎﻡ ﻭ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﻭﺍ ﻫﻞﺑ ﻴﺖ)ﻋﻠﻴﻬ ﻢﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺁﺷﻨﺎ ﻛﺮﺩ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ، ﺍﺯ ﺑﺰﺭ گﺗﺮﻳﻦ ﺍﻋﻴﺎﺩ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﻭ ﺳــﺮﻭﺭﺍﻧﮕﻴﺰﺗﺮﻳﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣ ﻰﺭﻭﺩ ﻭ ﺑﺮ ﻫﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳــﺖ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣ ﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺷﻜﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﻌﻤﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁﻭﺭﺩ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴــﻦ ﻣﻨﺎﺳــﺒﺖ ﺑﻴﺴــﺖ ﻭ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺫ ﻯﺍﻟﺤﺠﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﻣﺴﺘﺤﺒﺎﺗﻰ ﭼﻮﻥ ﻏﺴﻞ، ﺭﻭﺯﻩ، ﻧﻤﺎﺯ، ﺩﻋﺎ ﻭ... ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﺘﺐ ﺍﺩﻋﻴﻪ ﻭ ﻣﻔﺎﺗﻴﺢ ﺍﻟﺠﻨﺎﻥ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﻣﺤﺪﺙ ﻗﻤﻲ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ. ﺁﺭﻯ! ﺍﻫــﻞ ﺑﻴــﺖ ﺭﺳــﻮﻝ ﺧﺪﺍ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟــﻪ( ﻳﻌﻨﻲ ﻋﻠﻲ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺯﻫﺮﺍ)ﺳــﻼﻡ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻬﺎ( ﻭ ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ)ﻋﻠﻴﻬﻤﺎﺍﻟﺴﻼﻡ( ﻣﺎﻳﻪ ﻋﺰﺕ ﻭ ﺷﺮﻑ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻼﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﺁ ﻥﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣ ﻰﺩﺭﺧﺸﺪ. ﻫﻤﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪ، ﺍﺯ ﻋﻈﻤﺖ ﺍﻣﺎﻣﺖ، ﻭﻻﻳﺖ ﻭ ﺗﻔﻜﺮ ﺩﻳﻦ ﺣﻜﺎﻳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﺍﻣﻦ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ)ﻋﻠﻴﻬ ﻢﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺟﺪﺍ ﻧﺸﻮﻧﺪ، ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ.
ﻛﺎﺭﻛﺮﺩ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﭼﻴﺴﺖ؟
ﺍﻳﻦ ﻗﻀﻴــﻪ ﻛﺎﺭﻛﺮﺩﻫــﺎﻯ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣــﺎ ﻣﻬ ﻢﺗﺮﻳﻦ ﺁﻥ ﺳــﻨﺪﻯ ﺑــﺮ ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ ﺷﻴﻌﻪ ﺍﺳﺖ. ﺷﻴﺦ ﻣﻔﻴﺪ ﻣ ﻰﮔﻮﻳﺪ: »ﺧﺪﺍﻯ ﻣﺘﻌــﺎﻝ ﺩﺭ ﺁﻳــﻪ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺣﻜــﻢ ﻛﺮﺩﻩ ﻛﻪ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﺟﺎﻥ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺍﺳــﺖ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﻜﻢ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣ ﻰﺷﻮﺩ، ﺍﻣﻴﺮﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺑﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭﺟﻪ ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﺎﺋﻞ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺩﺭ ﻛﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﺼﻤﺖ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ، ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺍﺳﺖ.« ﺩﺭ ﻳﻜــﻰ ﺍﺯ ﮔﻔ ﺖﻭﮔﻮﻫــﺎﻯ ﺍﻣــﺎﻡ ﺭﺿﺎ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺑﺎ ﻣﺄﻣﻮﻥ، ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺄﻣﻮﻥ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﭘﺮﺳﻴﺪ: ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮ ﺧﻼﻓﺖ ﺟﺪﺗﺎﻥ ﻋﻠﻰ ﺑﻦ ﺍﺑﻰ ﻃﺎﻟﺐ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺩﺍﺭﻳﺪ؟ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: »ﺁﻳﻪ ﺍﻧﻔﺴﻨﺎ؛ ﺁﻳﻪ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ«.
ﻋﻼﻣﻪ ﺳﻴﺪﻋﻠﻰ ﺍﺻﻐﺮ ﺑﺮﻭﺟﺮﺩﻯ، ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ »ﻃﺮﺍﺋــﻒ ﺍﻟﻤﻘﺎﻝ« ﺩﺭ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺳــﺨﻦ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﻣ ﻰﻧﻮﻳﺴﺪ: ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﻛﺴﺎء ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﻓﻀﻴﻠﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺍﺳﻼﻡ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻭ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻭﺍﻻﻳﻰ ﻛﺴﺐ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷــﺖ، ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴــﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻯ ﺍﻭ ﮔﺰﻳﻨﺶ ﻧﻤ ﻰﻛﺮﺩ ﻳﺎ ﺩﺳــ ﺖﻛﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣ ﻰﺁﻭﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺁﻳﻪ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﻭ ﺷــﺄﻥ ﻧــﺰﻭﻝ ﺁﻥ ﮔﻮﺍﻫﻰ ﻣ ﻰﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴﻼﻡ( ﺷﺎﻳﺴﺘ ﻪﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﺑﺎﻓﻀﻴﻠ ﺖﺗﺮﻳــﻦ ﻓــﺮﺩ ﺩﺭ ﻣﻴــﺎﻥ ﻳﺎﺭﺍﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ)ﺻﻠﻰ ﺍﷲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ( ﺑﻮﺩ. ﺳﺨﻦ ﺭﺳﻮﻝ ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﻋﺎﺳﺖ. ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺒﺎﻫﻠﻪ ﺑﺎ ﻧﺼﺎﺭﺍﻯ ﻧﺠﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺍﺷــﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻋﻠﻰ)ﻋﻠﻴ ﻪﺍﻟﺴــﻼﻡ( ﻓﺮﻣﻮﺩ: »ﺍﻟﻠﻬﻢ ﻫﺬﺍ ﻧﻔﺴﻰ ﻭﻫﻮ ﻋﻨﺪﻯ ﻋﺪﻝ ﻧﻔﺴﻰ« ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ ﺍﻳﻦ)ﻋﻠﻰ( ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺍﺳــﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﻣﻦ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻧﻔﺲ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ.

22