کارگردان «سوشا»: فقدان دانشکده، مهم‌ترین مشکل تئاتر مشهد

به گزارش مشهد فوری ، آرزو شیخی درخصوص وضعیت تئاتر مشهد گفت: برخی ازهنرمندان در زمینه تئاتر دارای مدرک دانشگاهی و آکادمیک نیستند و به‌صورت تجربی این هنر را آموزش می‌بینند و یا مجبوربه مهاجرت به شهرهای دیگر می‌شوند تا دراین زمینه دارای تحصیلات آکادمیک باشند؛ که یکی از راه‌حل‌های رشد کیفی تئاتر درمشهد تاسیس یک دانشگاه هنر برای تئاتر است تا افراد علاقه‌مند بتوانند به‌طور هم‌زمان در این زمینه هم تحصیلات آکادمیک را دنبال کنند و هم به‌صورت تجربی این حرفه را فرا بگیرند.

وی اظهار کرد: هم‌چنین مشکل، عدم حمایت سازمان‌ها و ارگان‌های مربوط به این حیطه است و حمایتی هم درجهت اطلاع‌رسانی و تبلیغات نداریم و تمامی مسئولیت‌ها برای اطلاع‌رسانی و... به‌عهده خود کارگردان خواهد بود، اگراین قضیه اتفاق بیفتد و ارگان‌هایی مانند شهرداری و یا اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی وارد روند این جریانات شوند و حمایت کنند و معرفی آثار را به‌عهده بگیرند بسیاری از مشکلات حل خواهند شد.

کارگردان نمایش‌نامه«سوشا» افزود: باتوجه این‌که ما درخراسان با کمبود نمایش‌نامه مواجه هستیم اولین وجهی که برای من درزمینه انتخاب این رمان مهم بود مضمون فلسفی متن است و فلسفه‌ی این متن را دوست‌داشتم زیرا بسیار کم به آن پرداخته شده‌است؛ هم‌چنین اقتباس از رمان‌های بزرگ دنیا کم‌ترصورت گرفته و ازجهت این‌که مضمون این رمان برای من مطلوب واقع شد، این رمان را انتخاب کردم.

شیخی خاطرنشان کرد: ازنظرمن قطعا تئاتر می‌تواند در پیشبرد بهتر فرهنگ یک جامعه موثر باشد؛ اما متاسفانه هیچ‌گونه حمایتی در این زمینه وجود ندارد، حتی مخاطبان تئاتر هم افراد ثابتی هستند که پیوسته به تماشای تئاتر می‌آیند وما دربین مخاطبان شاهد افراد جدیدی نخواهیم بود. هم‌چنین برای پیشبرد فرهنگ لازم است تا افرادی‌که مخاطب تئاتر نیستند به سالن‌های تئاتر بیایند و به تماشای تئاتر بنشینند تا آدم‌های جدیدی به مطالب جدید ارائه شده‌ی ما فکرکنند.

وی عنوان کرد: تئاتر استان خراسان رضوی در این چند ساله در جشنواره‌ها ثابت کرده که از لحاظ کیفی درسطح خوبی قرار دارد؛ اما ازلحاظ مشکلات باید گفت موانع بسیار زیادی دراین زمینه وجود دارد، مانند عدم حمایت، اطلاع‌رسانی و معرفی آثار، مشکلات اقتصاد ی، کمبود سالن و فقدان متن نویسنده ؛ البته ناگفته نماند که در مشهد نویسندگان بسیار خوبی وجود دارند اما اجرای آثارشان توسط گروه‌های خاصی صورت می‌گیرد.

کارگردان نمایش‌نامه«سوشا» مطرح کرد: نمایش‌نامه «سوشا» اقتباسی از رمان «کافکا درکرانه» ازیک نویسنده ژاپنی به‌نام هاروکی موراکامی است؛ دراین رمان چندین داستان موازی با هم پیش می‌روند؛ که یکی ازاین داستان‌ها مربوط به «سوشا» است که من در این نمایش‌نامه اسامی کاراکترهای داستان و شکل نمایش‌نامه را تغییر داده‌ام.

شیخی ابراز کرد: این نمایش‌نامه نوعی از تراژدی است اما به‌طور دقیق نمی‌توان آن‌را تراژدی محسوب کرد و به‌علت نوع سبک و سیاق فانتزی اجرا، تراژدی بودن آن زیاد احساس نمی‌شود؛ هم‌چنین داستان «کافکا در کرانه» نوعی درام است و اجرایی که ما انجام می‌دهیم به‌نوعی متفاوت ازاین داستان خواهد بود، اما به‌علت این‌که فضای داستان سوررئال و فانتزی است می‌توان گفت نمایش‌نامه اقتباس شده‌ی کوتاهی که من از این رمان داشته‌ام زیاد شبیه تراژدی نیست.

وی اظهار کرد: درحال حاضر بیشترین ژانرهایی که به آن پرداخته می‌شود که مردم عمدتا این نوع از ژانرها را بیشترمی‌پسندند کمدی یا درام اجتماعی است؛ که با آن همذات‌پنداری خواهند کرد، اما نمایش‌نامه «سوشا» به‌ این صورت نیست که مخاطبان با این نمایش به خنده بیفتند و یا همذات‌پنداری کنند، گفتنی است این داستان شرایطی دارد که تقریبا هیچ‌کسی با آن مواجه نیست؛ مگراین‌که به آن فکرکنیم و مخاطبان سعی کنند خودشان را درشرایط مشابه فلسفی قرار دهند؛ هم‌چنین این نمایش‌نامه نکاتی درخصوص چیستی و زندگی دارد که فرد را وادار به فکر کردن می‌کند و این امرمورد پسند من واقع شده‌است.

159