مشهد قدر فیلمسازانش را نمی‌داند/ نمی‌شود در مشهد زندگی حرفه‌ای داشت

به گزارش مشهد فوری ، فیلم سینمایی «گیج گاه» از آثار بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر امسالاست که همین امر بهانه‌ای شد تا با عادل تبریزی کارگردان جوان این اثر که سالها در زمینه فیلم کوتاه در مشهد فعالیت داشته است به گفتگو بپردازیم که می‌خوانید:

آیا فیلم گیج گاه را باید در ادامه فیلمسازی شما در ساخت فیلم های کوتاه دانست؟

تبریزی: بله، سعی کرده‌ام که همان لحنی را که سال‌ها در سینمای کوتاه دنبال می‌کردم هم در این فیلم حفظ و اجرا کنم.

سینمای کوتاه سینمای مخاطب خاص است و شما مطمئنا فیلم سینمایی گیجگاه را برای مخاطب عام ساخته‌اید، چه کرده‌اید که مخاطب بتواند با لحن این فیلم به راحتی ارتباط برقرار کند؟

تبریزی: من به تقسیم بندی به این شکل در سینما اعتقادی ندارم اینکه فیلم کوتاه مخاطب خاص دارد هیچگاه همچین ذهنیتی در خصوص این سینما نداشته‌ام برایم خود مدیوم سینما مهم است و دوست دارم فیلمی بسازم که در آدم‌های مختلفی تاثیر بگذارد. ما مخاطب‌های مختلفی با سطح آگاهی‌های مختلفی داریم و نمی‌شود که در فیلمسازی دسته بندی کرد که بر قشر خاصی تاثیر بگذارد. من فقط خواسته‌ام که مخاطب‌های مختلف از جنس‌های مختلف بتوانند با اثرم ارتباط برقرار کنند.

گیجگاه یک تم اجتماعی دارد. آیا قرار است در این فیلم با سیاه نمایی یا با نق نق‌های خاص این گونه فیلم‌ها مواجه شویم؟

تبریزی: من با این گونه واژه‌ها کلا بیگانه ام. در سینمای اجتماعی فیلمسازان حق دارند از معضلات و مشکلات حرف بزند. من در گیجگاه نگاهی اجتماعی داشته ام که رگه‌هایی از طنز دارد و من سعی کرده ام فیلمی بسازم که وقتی مخاطب آن را می‌بینید حال روحی خوبی پیدا کند. گیجگاه فیلم تلخی نیست حتی می‌توانم بگویم فیلم امید بخشی هم هست. داستان گیجگاه به یک مساله‌ای که در گذشته و در مناسبات اجتماعی دهه 70 اتفاق افتاده نگاه روز اجتماعی دارد. در واقع این فیلم شبیه نگاه کردن به یک آلبوم قدیمی است که وقتی نگاه می‌کنی ممکن است آن آلبوم تلنگری به حال امروز خودت باشد.

تجربه سال‌ها دستیاری کنار کارگردانان صاحب نامی چون مسعود کیمیایی، داریوش مهرجویی و ...چقدر به ساخت این فیلم کمک کرد؟

تبریزی: قطعا در سال‌هایی که در کنار مسعود کیمیایی و داریوش مهر جویی بودم خیلی آموختم. حضور در کنار هر کدام از این کارگردانان برایم کوله باری از تجربه بوده است. همه این تجربه‌ها در روند تولید این فیلم خیلی به من کمک کردند. با این حال اما سعی کرده ام متاثر از کسی نباشم و نگاه خودم را در کار حفظ کنم.

از انتخاب بازیگران بگویید. طیف مختلفی از چندین نسل. آیا در زمان نوشتن فیلمنامه به کسی مثل جمشید هاشم پور فکر کرده بودید؟

تبریزی: مطمئنا اگر جمشید هاشم پور در این کار بازی نمی‌کرد من این فیلمنامه را نمی‌ساختم. حضور ایشان برای من الزام بود و من به هیچ گزینه‌ای دیگری بجز ایشان فکر نکرده بودم و از روزی هم که فیلمنامه را می‌نوشتم ایده را با حامد بهداد مطرح کردم و او هم موافقت کرد که در این کار همراه ما باشد. برایم مهم بود که طیفی از بازیگرانی را کنار هم بچینم که باهم همخوانی نداشته باشند در واقع به دنبال یک ترکیب کاملا متفاوت بودم.

ولی باران کوثری و حامد بهداد در آثار مختلفی کنار هم بازی کرده‌اند و در واقع به یک زوج هنری تبدیل شده‌اند.

تبریزی: مطمئنا شما شاهد حضور بسیار متفاوتی از بازی این دو بازیگر در فیلم گیجگاه خواهید بود. برایم مهم بود که هر کسی که این فیلم سینمایی را می‌بینید این حس برایش ایجاد شود که باران کوثری و حامد بهداد برای اولین بار است که رو به روی هم ظاهر می‌شوند.

چرا فیلم گیجگاه را در مشهد نساختید؟

تبریزی: متاسفانه مشهد قدر فیلمسازانش را نمی‌داند و فیلمسازان برای پیشرفت مجبورند به تهران مهاجرت می‌کنند. حیف مشهد با آن همه لوکیشن‌های زیبا و آن همه استعداد. ولی نمی‌شود در مشهد زندگی حرفه‌ای داشت و من آرزو دارم که بتوانم در مشهد فیلم بسازم.

پیش بینی شما از جشنواره امسال آنهم با شیوه خاصی که قرار است برگزار شود و این چند ماه تعطیلی و...چیست؟

تبریزی: من نمی‌دانم چرا بعضی با بازگشایی سینماها مخالف هستند الان که همه صنوف باز هستند من فکر می‌کنم خیلی دارد به سینما ظلم می‌شود و به نظر من اگر تدبیری درست بهداشتی باشد مشکلی برای برگزاری جشنواره نخواهیم شد. پیش بینی خاصی ندارم ولی امیدوارم فرصتی برای فیلمم فراهم شود که مردم بتوانند آن را ببینند چون مطمئنم خانواده‌ها و بخصوص دهه پنجاهی‌ها و شصتی‌ها می‌توانند با کار ارتباط خوبی برقرار کنند و همه اعضای خانواده می‌توانند در کنار هم راحت به تماشای این فیلم بنشینند.

منبع: قدس آنلاین

318