یادداشتی به مناسبت بیستمین سالگرد درگذشت استاد کمال

به گزارش مشهدفوری؛ متن پیش‌رو یادداشت افشین تحفه گر معاون فرهنگی و رسانه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسب بیستمین سالگرد درگذشت استاد احمد کمال پور(کمال) است:

كمال ما كه به معنی جمال لفظ دری است
ز مرز توس كنون در كمال جلوه گری است
( شفیعی کدکنی)

زنده یاد احمد كمال پور متخلص به كمال یكی از شاعران قصیده سرا و غزل سرای صاحب نام روزگار ماست كه در شهریور ۷۹ روی در نقاب خاك كشید. کمال بی‌شک از استعداد و قریحه‌ شعر و شاعری بهره داشت و شاهنامه‌خوانی زمینه‌ شاعری او را آماده کرد و ذوق و توانایی شعر را در او بیدار و تقویت ساخت.اشعار استاد کمال برگرفته از شخصیت والایش،صادقانه و بی پیرایه است. و برای این مدعا، پیام مقام معظم رهبری درباره او بس که :"مرحوم احمد کمال سخن‌سرائی بزرگ و ارجمند بود که هم خلعت فاخر قصیده‌ی خراسانی، به شخصیت انسانی او جلال و جمال بخشیده بود و هم خصال والای او مایه‌ی آبرو و زینت شعر فارسی گشته بود، او مردی پاک سیرت، پارسا و پرهیزگار، آزاده و بلند نظر بود. او گوهر و شعر و هنر را به بازار سوداگری‌های مادی نبرد و قدر آن را نشکست..."
اینجانب ضمن گرامی داشت یاد و خاطر این استاد ارجمند شعر و ادب خراسان، امیدوارم در معرفی این یار خراسانی رهبر عزیز انقلاب به نسل جوان ،توفیق داشته باشیم. احمد كمال پور ، متخلص به « كمال » در سال 1297 ، در مشهد ديده به جهان گشود. از پنج سالگي در مكتبخانه شيخ موسي و در محله هاي سرشور به آموختن قرآن ، ديوان حافظ و گلستان و بوستان سعدي روي آورد و سپس در مدرسه نظميه كه بعدها دبيرستان ابن يمين نام گرفت ، تحصيلات دوره ابتدايي را سپري كرد. او همواره به مطالعه و تتبع در شاهنامه پرداخت و همین شاهنامه‌خوانی زمینه‌ شاعری او را آماده کرد و ذوق و توانایی شعر را در او بیدار و تقویت ساخت.
پس از فوت استاد فرخ ، استاد كمال تا آخرين روزهاي زندگي ، مسئوليت انجمن ادبي آستان قدس رضوي را در صحن جمهوري حرم مطهر امام رضا (ع) عهده دار گرديد. او سرانجام در روز چهارشنبه 23 شهريور 1379 ، در بيمارستان امام رضا (ع) مشهد‌، بر اثر عارضه قلبي درگذشت. روحش شاد و یادش گرامی باد.

316